มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “มิน่า ทั้ง ๆ ที่พวกเราไปมาตั้งหลายที่ แต่ก็ไม่ยักจะเห็นคนของสำนักหลางซิงเลยสักคน แม้กระทั่งที่นี่ก็หาหมดแล้ว เช่นนั้นก็ลองไปดูที่เมืองโบราณซางหลันดูก็ได้”
เหยียนกล่าวด้วยท่าทางตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง “หากเป็นไปได้ละก็ ข้าก็อยากให้พวกเขาอยู่ที่นี่ทุกคนก็ไม่เลว”
ดวงตาของเหยียนมีประกายความเย็นชาวาบผ่านไปอย่างรวดเร็ว นางรู้จุดประสงค์ของคนสำนักหลางซิงที่เข้ามายังที่แห่งนี้ก่อนที่พวกเขาจะเข้ามาตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้ว
“ข้าเองก็คิดแบบนั้นเช่นกัน” สำหรับอิทธิพลและอำนาจของราชวงศ์ตงหวง มู่เฉียนซี ไป๋เจ๋อและจูเชว่พวกเขาต่างก็มีความคิดเห็นที่ตรงกัน
และคนของสำนักหลางซิงเหล่านี้ก็เหมือนกับสำนักหลินเยว่ไม่มีผิด ล้วนไม่ใช่คนดีอะไร
เหยียนกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “ดูเหมือนน้องซีเอ๋อร์เตรียมที่จะมีศัตรูคนเดียวกันกับข้าสินะ!”
พวกเขาเดินทางไปยังเมืองโบราณซางหลัน ระหว่างทางก็พบเจอกับกลุ่มคนที่มีจุดเป้าหมายเดียวกันกลุ่มหนึ่ง ไม่มีผู้ใดกล้ามายั่วยุเหยียน และแน่นอนว่าก็ไม่มีผู้ใดกล้ามาก่อกวนแม้แต่คนเดียว
ทว่าเมื่อทุก ๆ คนเข้าใกล้เมืองโบราณซางหลันนั้น พวกเขาก็พบว่าเมืองโบราณแห่งนี้ถูกค่ายกล
