ผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุดคนอื่น ๆ ก็ไม่ต่างอันใดจากมดตัวเล็ก ๆ
พวกเขาเป็นฝ่ายถูกไล่ฆ่าอยู่ฝ่ายเดียว!
เหยียนกล่าว “น้องซีเอ๋อร์ คาดไม่ถึงจริง ๆ ว่าอีกฝ่ายจะพาพรรคพวกมามากมายขนาดนี้ ดูเหมือนพวกเราจะต้องถอยกลับไปก่อนแล้ว”
“จะถอยกลับไปก่อนทำไม? ศิษย์ที่รัก ข้าล่ะคันไม้คันมือจริง ๆ ข้าขอออกไปจัดการคนพวกนั้นได้หรือไม่?” ร่างสีขาวปรากฏขึ้น
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าอนุญาต!”
“ข้าอยากกินของที่ศิษย์ที่รักทำ เมื่อครู่ข้าทำได้เพียงมองดูแต่กินไม่ได้ ข้าหิวจะตายอยู่แล้ว”
“ไม่มีปัญหา!”
เมื่อมู่เฉียนซีตระเตรียมเสร็จเรียบร้อยแล้ว นิรันดร์ก็ได้เข้ามาคลอเคลียแล้วกล่าว “ศิษย์ที่รักข้าอยากให้เจ้าป้อน! ถ้าให้ดีก็ใช้ปากป้อนเลยก็ได้!”
ใบหน้างามเย้าเสน่ห์ได้เข้ามาประชิดเบื้องหน้ามู่เฉียนซี ฉู่หลีจึงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “นิรันดร์ เจ้าจะรู้จักอายบ้างได้หรือไม่!”
“เจ้านั่นมันไม่มีหน้าให้อายแล้ว อย่ามาหยอกเย้าน้องซีเอ๋อร์ของข้านะ” เหยียนกล่าวด้วยท่าทางหงุดหงิดเต็มประดา
มู่เฉียนซีอยากจะหยิบเนื้อย่างมาละเลงหน้าเขานัก นางกล่าว “นิรันดร์ เจ้ากวนใจข้าต่อไปเถอะ แต่ข้ากำลังรีบอยู่ ระวังข้าจะนำเรื่องของเจ้าไปรายงานคอ
