“พวกเจ้าสำนักชิงเฟิงมีสิทธิ์อันใดที่จะครอบครองดอกว่านอู้เถิง หากไม่อยากตายก็รีบไสหัวไปซะ”
“พวกข้าไม่ยอมถอยให้พวกเจ้าเป็นแน่”
ครืน ครืน ครืน
สำนักกองกำลังระดับสี่สองสำนักใหญ่ได้เริ่มปะทะกันแล้วสมุนไพรวิญญาณอื่น ๆ ของสถานที่แห่งนี้ไม่ได้มีค่ามากพอที่จะต้องมาแย่งชิงกัน ทว่าดอกว่านอู่เถิงเป็นของล้ำค่าจริง ๆ
ใบหน้าของคนสำนักชิงเฟิงแต่ละคนในขณะนี้กลายเป็นสีเขียวคล้ำ ท่าทางราวกับคนต้องพิษก็มิปาน
คนของสำนักเถียนหนิงแต่ละคนช่ำชองในการวางยาพิษเป็นอย่างยิ่ง และเนื่องจากพวกเขาได้เลื่อนขึ้นมาเป็นสำนักกองกำลังระดับสี่แล้ว สำนักอื่น ๆ จึงไม่กล้ายั่วยุแม้แต่น้อย
คนของสำนักชิงเฟิงที่ถูกลอบโจมตีไม่ใช่คู่แข่งของพวกเขา
“จัดการ!” มู่เฉียนซีกล่าว
เมื่อได้เผชิญหน้าแล้ว นางก็ไม่มีทางนิ่งดูดายอย่างแน่นอน อีกอย่างนางก็รู้สึกสนใจในดอกว่านอู้เถิงด้วยเช่นกัน
“กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง!” เสียงกระดิ่งเสียงใสแว่วดังขึ้น สีหน้าของคนสำนักเถียนหนิงก็ย่ำแย่ขึ้นเป็นเท่าทวี
“แย่แล้ว เหยียนเหลียนเจียมาแล้ว”
“เกราะป้องกัน คอยระวังป้องกันการโจมตีจิตวิญญาณของนางให้ดี”
“วายุทำลายดาวกระจาย!” มู่เฉียนซีเองก็ได้ทำการโจมตีออกไปเช่นกัน
และแน่นอนว่าอ
