ยเป็นหินไปเสียแล้ว ซึ่งนี่เป็นสิ่งที่มันยากที่จะขัดขืนได้
“โฮกกกก!” มันหมดหนทางที่จะขยับเขยื้อนได้ และมันก็ทำได้เพียงแต่ร้องคำรามเท่านั้น
“มนุษย์ เจ้ามนุษย์ที่น่ารังเกรียจ ที่จริงแล้วเจ้าทำอะไรกับข้ากันแน่?”
“ข้าก็ต้องวางยาพิษเจ้าน่ะสิ! เจ้ามังกรโง่เง่า แค่นี้เจ้าก็ไม่รู้เลยด้วยซ้ำ!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย้ยหยัน
“เป็นไปไม่ได้…เห็นว่า…เห็นได้ชัดว่า…”
ถึงมันจะระมัดระวังมากเพียงใด แต่หากหมอปีศาจต้องการจะวางยามัน ต่อให้ระมัดระวังแล้วก็ไม่มีประโยชน์มากเท่าไรนักหรอก
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ในที่สุดก็หมดกำลังจนล้มลงเสียที เสี่ยวโม่โม่ เจ้าไปแก้แค้น! กำจัดมันทิ้งไปซะ!”
“เจ้าค่ะ! นายท่าน!”
เสี่ยวโม่โม่ตื่นเต้นดีใจมากที่จะได้แก้แค้นเจ้าสัตว์ประหลาดน่าเกลียดที่มาทำร้ายเจ้านายของมันตัวนี้
เพลิงหงส์อมตะแห่งความมืดระเบิดออกมา และพุ่งเข้าไปปกคลุมมังกรปฐพีโบราณตัวนี้อย่างรวดเร็ว
ในตอนที่มันมีพลังก่อนหน้านี้ เปลวเพลิงนี้สร้างปัญหาให้มันได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ทว่าตอนนี้มันไม่มีพลังอำนาจใด ๆ เหลือเลยแม้แต่น้อย ที่สำคัญเปลวเพลิงนี่สามารถทำให้มันไม่อาจที่จะฟื้นตัวกลับมาได้อีก
“โฮกกกกก!” เสียงกรีดร้องเสียดที่แทงหัวใจของมังกร
