มา และพลังนั้นก็ได้กระแทกพวกเขาทั้งสามให้ลอยละลิ่วออกไปโดยตรง
พรวด พรวด พรวด!
พวกเขาต่างก็ได้รับบาดเจ็บ และในสายตาของมังกรปฐพีโบราณนั้นพวกเขาอยู่ในจุดที่หมดหนทางที่จะต่อสู้ได้แล้ว
“เจ้าบอกมาซิว่า ข้าจะบดขยี้ใครให้ตายก่อนดี? เริ่มจากแม่สาวน้อยอย่างเจ้าก่อน ส่วนเจ้าหงส์น้อยตัวนั้น ทิ้งไว้แล้วค่อยมาจัดการ!” ดวงตาอันโหดเหี้ยมที่มีขนาดมหึมาของมังกรนั้นจ้องมองมาทางเหยียน
หลังจากนั้นได้มีร่างสีม่วงร่างหนึ่งพุ่งทะยานออกมา นางกล่าวว่า “เหตุผลที่ทำให้เจ้าโกรธนั้นเป็นเพราะพวกเรามาเก็บสมุนไพรวิญญาณของเจ้า หากเป็นเช่นนั้นก็แลกเปลี่ยนกันไปก็พอแล้วไม่ใช่หรือ!”
“เจ้า…คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะยังไม่ตาย?” การปรากฏตัวของมู่เฉียนซีทำให้มังกรปฐพีโบราณประหลาดใจเป็นอย่างมาก
“ใช่แล้ว!” มู่เฉียนซีกล่าวตอบ
ธาตุวายุนับไม่ถ้วนได้เสริมพลังให้กับโล่ป้องกันไม่น้อย การโจมตีได้อ่อนแอลงแล้ว บวกกับความแข็งแกร่งทางกายภาพที่ผ่านการฝึกฝนจากอสุนีบาตที่น่าสะพรึงกลัวต่าง ๆ มา มันจึงทำให้นางสามารถสกัดกั้นการโจมตีนี้ไว้ได้
แน่นอน ถ้าถูกโจมตีเข้าอีกครั้งแล้วละก็ หากนางไม่ตายก็ต้องบาดเจ็บสาหัสเป็นแน่
พลังวิญญาณกวาดไปในอากาศ นางสามารถที่จะซ่อน