เหยียนหัวเราะออกมาในทันที “หลอกล่ออย่างนั้นหรือ เห็นทีคนไร้ค่าอย่างพวกเจ้าคงจะยังไม่รู้ว่าการหลอกล่อที่แท้จริงเป็นอย่างไรสินะ? เช่นนั้นข้าจะเปิดหูเปิดตาให้พวกเจ้าได้รู้เอง!”
เมื่อพวกเขาได้ฟังที่เหยียนกล่าว พวกเขาก็หน้าถอดสีไปในทันที
“นะ…นี่ เจ้าคิดจะทำอะไรของเจ้า…”
“ทำเรื่องที่น่าตื่นเต้นสักหน่อยน่ะสิ พวกเจ้าจะต้องชอบอย่างแน่นอน” เหยียนเผยรอยยิ้มมากล้นด้วยเสน่ห์ มีผู้คนจำนวนไม่น้อยที่ใบหน้าปรากฏความตกตะลึงออกมา
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง!
การโจมตีวิญญาณของเหยียน ทำให้พวกเขาไม่อาจรับมือได้ทัน พวกเขาไม่อาจต้านทานได้แม้แต่น้อย จากนั้น…
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บบ!
คนของสำนักกองกำลังระดับสี่คนอื่น ๆ ก็ได้มาถึงแล้ว เมื่อพบกลุ่มคนเหล่านั้นพวกเขาก็ตกตะลึงไปทันที
“พวกเขาเป็นอะไรไป?”
“ประสาทเสียหรือ”
“เสียสติไปแล้วกระมัง”
ไม่ว่าจะเป็นบุรุษหรือสตรีที่อยู่เบื้องหน้าก็ล้วนออกมาร่ายรำด้วยท่าทางยั่วยวนเป็นอย่างยิ่ง
เหยียนกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “พวกเจ้าอยากจะเข้าไปหาของล้ำค่าในเมืองโบราณซางหลันไม่ใช่หรือ? ข้าก็เลยให้พวกเขาออกมาร่ายระบำแสดงความยินดีสักหน่อย พวกเจ้าไม่พอใจตรงที่ใดหรือไม่?
“เหยียนเหลียนเจีย!” มีคนจำนวนไม่น้อยที่หน้าถอดสีจนซีด
