แผนที่มาแล้วนางก็กล่าว “ไปสถานที่ที่มีสมุนไพรวิญญาณอยู่มากก่อน แล้วค่อย ๆ หาไปทีละสถานที่ ไปที่ที่ใกล้ก่อนก็แล้วกัน ที่นี่…”
“เสี่ยวโม่โม่…”
มู่เฉียนซีต้องการให้เสี่ยวโม่ออกมา มันบินได้เร็วกว่าเป็นเท่าทวี
จากนั้นเหยียนกล่าว “น้องซีเอ๋อร์ สนามพลังของเมืองโบราณซางหลันไม่เหมือนกับสถานที่อื่น ๆ เดิมทีสัตว์วิญญาณที่มาจากภายนอกก็ไม่อาจบินในสถานที่แห่งนี้ได้ อย่างไรเสียความเร็วของสัตว์โบราณในสถานที่แห่งนี้ก็น่าตกใจไม่แพ้กัน”
เสี่ยวโม่โม่กล่าวด้วยท่าทางจนปัญญา “ฮือ ฮือ ฮือ! ข้าช่วยอะไรนายท่านไม่ได้ ที่นี่เป็นสถานที่บ้าบออะไรกัน”
“เช่นนั้นเสี่ยวโม่โม่ก็อยู่ในมิติไปก่อนก็แล้วกัน”
เหยียนที่เพิ่งกล่าวว่าสัตว์โบราณบินได้ของสถานที่แห่งนี้น่าเกรงขามไม่น้อย ไม่นานนักท้องนภาก็มีเงาดำทมิฬลอยผ่านมา ขณะที่สัตว์โบราณบินได้เหล่านั้นโบยบินมา มันก็แผ่ซ่านกลิ่นเหม็นเน่าไปทั่ว
ขณะเดียวกันการเคลื่อนไหวของพวกมันก็รวดเร็วเกินบรรยาย!
เหยียนหน้าถอดสีไปในทันที นางกล่าว “ในที่สุดก็ได้เจอซากนกเน่าจริง ๆ ด้วย เจ้านั่นอันตรายเกินไปแล้ว รีบหนีเร็ว!”
อย่างไรเสียทุกครั้งที่มีคนเข้าไปในเมืองโบราณซางหลัน พวกเขาก็จะทำการเก็บเกี่ยว
