ตีของพวกมันสามารถทำให้ร่างกายคนเราเน่าเปื่อยได้ นี่เป็นจุดที่น่ากลัวที่สุดของพวกมัน”
ก่อนหน้านี้มีคนถูกพวกมันโจมตี แม้กระทั่งนักปรุงยาขั้นศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่อาจรักษาให้ร่างกายที่เน่าเปื่อยของเขากลับมาเป็นปกติได้ คนผู้นั้นจึงจำต้องใช้ชีวิตด้วยความทุกข์ทรมานไปชั่วชีวิต
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!
ขนนกจำนวนนับไม่ถ้วนร่วงหล่นลงมา ทว่าทันใดนั้นมันก็ได้กลายเป็นหยดน้ำฝนสีดำไปในชั่วพริบตา
สายลมได้โอบล้อมเป็นเกราะกำบังให้มู่เฉียนซี เหยียนและฉู่หลีก็ได้ระมัดระวังตัวมากขึ้น
เนื่องจากร่างกายที่แข็งแกร่ง การฝึกฝนธาตุวายุเพียงอย่างเดียวของนางในตอนนี้ ดูเหมือนจะยังไม่เคยนำทักษะวิญญาณการป้องกันออกมาใช้เลยสักครั้ง ดังนั้นการใช้สายลมมาต้านทานการโจมตีของซากนกเน่าสัตว์โบราณเหล่านี้จึงค่อนข้างยากลำบากไม่น้อย ทันใดนั้นร่างสีขาวก็ได้เข้ามากำบังไว้เบื้องหน้ามู่เฉียนซีแล้วกล่าว “ศิษย์ที่รัก เป็นความผิดพลาดของข้าเอง เป็นความผิดของข้าเอง!”
