ยาลูกกลอนเช่นนี้ หากเป็นตระกูลตานของพวกเขา จะมีสักกี่คนที่สามารถทำได้?
“ไปซื้อยาลูกกลอนมา อย่าให้พลาดยาไปแม้แต่ชนิดเดียว ยิ่งมีระดับสูงก็ต้องยิ่งซื้อมาให้เยอะ ๆ เมื่อไรที่ยาเหล่านี้หายสาบสูญไป และหากพวกเราสามารถศึกษาค้นคว้าสูตรยาเหล่านี้ออกมาได้ พวกเราจะต้องได้รับประโยนชน์มากมายเป็นแน่” ท่านผู้นำตระกูลตานออกคำสั่ง
ด้วยเหตุนี้ ในวันเปิดกิจการวันแรกของหอหมอปีศาจ ไม่คาดคิดเลยว่าลูกค้ารายใหญ่ที่สุดจะกลายเป็นตระกูลตาน
“ไม่ได้มาสร้างเรื่องก่อกวนแต่กลับมาใช้ผนึกซวนไปมากมายถึงเพียงนี้ ครั้งนี้ตระกูลตานต้องมีเจตนาที่ไม่ดีเป็นแน่” จูเชว่กล่าวอย่างเคร่งขรึม
“ผู้ที่มาก็เป็นลูกค้าทั้งนั้นแหละ!”
“ภายในยามากมายเหล่านี้ มีที่แม้แต่ข้าก็ยังไม่รู้จัก และคาดว่าตระกูลตานก็น่าจะไม่รู้จักเช่นกัน หากพวกเขานำยาเหล่านี้ไปค้นคว้าจะทำเช่นไรเล่า?” จูเชว่เองก็สามารถที่จะคาดเดาความคิดของพวกเขาออกเช่นกัน
“ต่อให้พวกเขาจะมีเพิ่มขึ้นมาอีกเป็นสิบสมอง ก็ไม่อาจที่จะค้นคว้ายาลูกกลอนนี้ได้หรอก! เจ้านี่จะเป็นกังวลเกินไปแล้ว” นิรันดร์กล่าวขณะที่เดินออกมา
สูตรยาของตนเอง ถึงแม้จะทำเช่นไรเจ้าตระกูลนักปรุงยาระดับสี่ที่ไร้ค่านั่นก็ไม่สามารถ
