างยิ่ง
กระทั่งมีคนเคยไม่พอใจกับสถานที่พักอาศัยของเหยียนอีกด้วย เป็นเพียงสตรีในหอโคมเขียวที่ขายเรือนร่างและหน้าตา กลับมีที่พักอาศัยที่ดีกว่าพวกเขา ข้าวของเครื่องใช้ก็ดีกว่าพวกเขา ช่างเป็นอะไรที่ไร้เหตุผลเสียจริง!
“น้องซีเอ๋อร์หากไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้ ข้าสามารถให้คนมาแก้ไขเปลี่ยนแปลงได้นะ!” เหยียนกล่าว
“ไม่ต้องหรอก อย่างไรเสียข้าก็ไม่ได้มาอยู่ที่บ่อยสักหน่อย”
“ข้าหวังว่าน้องซีเอ๋อร์จะสามารถมาอยู่ที่นี่บ่อย ๆ ได้นี่นา!” เหยียนดึงตัวมู่เฉียนซีเข้ามาพลางออดอ้อน
…
ตกเย็นเหยียนก็ได้ให้คำตอบแก่มู่เฉียนซี
หลังจากนี้อีกสามวัน นางจะขึ้นแสดงที่จุ้ยเมิ่งชวน ถึงยามนั้นมู่เฉียนซีก็จะไปชมการแสดงที่จุ้ยเมิ่งชวน และคุณชายจูเชว่ กับคุณชายไป๋เจ๋อก็จะไปพบนางที่ห้องส่วนตัวของที่นั่นด้วย
“น้องซีเอ๋อร์ช่วงนี้เจ้าพักที่คฤหัสถ์ของข้าไปก่อน หากรู้สึกอึดอัดละก็ เจ้าสามารถออกไปเที่ยวเล่นได้! ข้าต้องขอตัวไปเตรียมการแสดงก่อน ในช่วงนี้ข้าคงอยู่เป็นเพื่อนน้องซีเอ๋อร์ไม่ได้” เหยียนกล่าว
“ไปเถอะ! ช่วงนี้ข้าจะปรุงยาอยู่ที่นี่ก็แล้วกัน เจ้ามีห้องปรุงยาหรือไม่?”
“มี น้องซีเอ๋อร์ใช้ได้ตามสบาย!”
หอหมอปีศาจใกล้เปิดกิจการแล้ว ถึงแม้จะมีหลุนหุย
