กล่าว “แม่นางมู่ เจ้าต้องการสิ่งใดก็เชิญบอกกล่าวได้ตามสบาย”
มู่เฉียนซีกล่าว “ ข้าต้องการอาหารรสเลิศที่สุดและสุราชั้นดีที่สุด และยังต้องการหญิงงามที่สุดให้…”
มู่เฉียนซีทอดมองไปยังนิรันดร์ ศิษย์พี่ดูท่าทางเย็นชาเห็นทีคงจะไม่สนใจเท่าใดนัก ส่วนนิรันดร์ กาลก่อนเขาก็ชื่นชอบเป็นอย่างยิ่ง
นิรันดร์ทอดมองไปยังมู่เฉียนซีด้วยสายตาน้อยอกน้อยใจ “ศิษย์ที่รักข้าไม่ต้องการ!”
“ไม่ต้องการจริง ๆ อย่างนั้นหรือ? หากผ่านหมู่บ้านนี้ไปก็ไม่มีร้านแบบนี้แล้วนะ?”
“ศิษย์ที่รัก เหตุใดเจ้าถึงไม่เชื่อข้านะ! ต้องเป็นเพราะเจ้านั่นแน่ ๆ ที่พูดเรื่องไม่ดีของข้าให้เจ้าฟังใช่หรือไม่? หรือเป็นพวกอาถิงที่บอกอะไรกับเจ้า…” นิรันดร์โกรธเป็นอย่างยิ่ง
