พวกเขาทั้งหมดได้
แต่ทว่ามู่เฉียนซีไม่ได้อยู่ลำพังเพียงคนเดียวน่ะสิ!
นางกล่าว “เสี่ยวโม่โม่ ออกมาเถอะ อย่าปล่อยไปแม้แต่คนเดียว”
“เจ้าค่ะ!”
สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก “สัตว์เทพ นั่นมันสัตว์เทพ! คาดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นสัตว์เทพหงส์”
ตูมม โครมมม!
ในเวลานี้ร่างสีแดงร่างหนึ่งก็ปรากฎตัวขึ้นมา นางกล่าวว่า “น้องซีเอ๋อร์ อย่าฆ่าพวกเขาไปจนหมดล่ะ ถึงอย่างไรก็เป็นชีวิตหนึ่งเชียวนะ!”
“เหยียนเหลียนเจีย!”
“พวกเจ้า…”
ตอนนี้พวกเขาได้สังเกตเห็นเหยียนเหลียนเจียอีกทั้งยังมีฉู่หลี เหตุใดพวกเขายังสบายดีอยู่ เช่นนั้นผู้อาวุโสที่เหลือล่ะ!
เมื่อคิดได้เช่นนี้ พวกเขาก็หวาดกลัวมากยิ่งขึ้นไปอีก!
จำเป็นที่จะต้องหนีไปโดยเร็ว!
ปัง ปัง ปัง!
ข้างหน้ามีเสี่ยวโม่โม่ และข้างหลังก็มีมู่เฉียนซี หากคิดว่าจะหนีได้พ้น พวกเขาก็ไร้เดียงสาเกินไปหน่อยแล้ว
เมื่อมู่เฉียนซีได้ยินคำพูดนั้นของเหยียนแล้ว นางจึงไม่ได้สังหารทิ้งจนหมด และได้ปล่อยให้บางคนยังมีชีวิตอยู่
ในเวลานี้สำนักหลินเยว่และสำนักหลางซิงได้ถูกทำลายล้างไปอย่างสมบูรณ์แล้ว!
นางมองไปทางเหยียนเหลียนเจีย “ไว้ชีวิตพวกเขาไปทำไมกัน? ข้าไม่รู้มาก่อนเลยว่าเจ้านั้นมีเมตตาต่อศัตรูด้วย”
เหยียนก
