ั้นกับมู่เฉียนซีมากมายนัก
พรวด พรวด พรวด!
พวกเขาแต่ละคนกระอักเลือดออกมาเนื่องจาก พร้อมทั้งมีอาการบาดเจ็บสาหัส และได้พากันล้มลง
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เรียนอะไรไม่เรียน ดันไปเรียนวิธีการลอบโจมตีผู้อื่นยามราตรีอย่างไรดีมาเสียได้ แต่ในเวลายามค่ำคืนเช่นนี้ ข้าก็สามารถซ่อนเร้นได้ดียิ่งกว่า ตอนนี้ไม่ได้เป็นพวกเจ้าที่มาฆ่าข้าอีกแล้ว แต่เป็นข้าที่กำลังเล่นสนุกกับพวกเจ้าต่างหาก!”
พวกเขารู้สึกหดหู่ใจอย่างที่สุด เห็นได้ชัดว่าพวกเขานั้นแข็งแกร่งมากกว่ามู่เฉินซี แต่ทว่านางกลับอาศัยความรวดเร็วของตนเองมาลอบโจมตีพวกเขาครั้งแล้วครั้งเล่า
“ท่านผู้อาวุโส ช่วยพวกข้าด้วย!”
“ท่านผู้อาวุโส…”
มู่เฉียนซีมอบแรงกดดันให้พวกเขาเป็นอย่างมาก ซึ่งอันที่จริงพวกเขาก็รับมันไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว ฉะนั้นจึงได้เริ่มมองไปทางผู้อาวุโสของตนเองเพื่อขอควาช่วยเหลือ
แต่ทว่า…
ดูเหมือนว่าจะไม่มีเหล่าผู้อาวุโสคนไหนเข้ามา ไม่มีทาง!
จากนั้นความตื่นตระหนกก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพวกเขา ในเวลานี้เหล่าผู้อาวุโสของสำนักหลินเยว่ต่างพากันเหม่อลอย ผ้าแพรต่วนสีแดงกวาดผ่านไปบนใบหน้าของพวกเขา เหยียนกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “คนของสำนักหลินเยว่เหล่านั้นยังพอดูได้บ้าง! แต่ก็แก
