ของเขา เขาก็ปลีกวิเวกบำเพ็ญตบะมาโดยตลอด นางอยากจะลากตัวเขาออกมา แล้วฟาดแส้ใส่เป็นร้อยครั้งพันครั้งจริง ๆ
“ยังแก้ต่างแทนจูเชว่อีกนะ ดูเหมือนความสัมพันธ์ของเจ้ากับจูเชว่จะดีไม่น้อย นี่เจ้าไม่ได้ชอบเขาหรอกหรือ?” มู่เฉียนซีกล่าวพลางทอดมองไปยังเหยียนเหลียนเจีย
“ข้าชอบผู้หญิง ข้าชอบผู้หญิงจริง ๆ นะ อีกอย่างข้าก็ชอบแค่น้องซีเอ๋อร์คนเดียวเท่านั้น” เหยียนเหลียนเจียรีบสารภาพรักด้วยท่าทางกระตือรือร้นเป็นอย่างยิ่ง
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าบอกว่าเจ้าเป็นคนของข้าแล้ว เช่นนั้นเจ้าก็ไปล่อลวงเป่ยกงจั๋วให้ข้าเป็นอย่างไร? เจ้านั่นวัน ๆ เอาแต่ปลีกวิเวกบำเพ็ญตบะ แบบนี้จะไม่ว่างเกินไปหน่อยหรือ?”
“น้องซีเอ๋อร์ องค์รัชทายาทเป่ยกงมีคู่หมั้นแล้วนะ! ข้าเองก็มีหลักการของข้า ข้าจะไม่หลอกล่อคนที่มีภรรยาหรือคู่หมั้นแล้วอย่างแน่นอน” ส่วนบุรุษที่เมื่อได้เห็นนางแล้วไม่อาจควบคุมตัวเองได้ นั่นก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้
“ข้าเย้าเจ้าเล่นเท่านั้น ข้าเองก็ไม่อยากจะให้เจ้าไปเสี่ยงอันตราย เจ้านั่นไม่ใช่คนที่จะสนใจหญิงงามเลยสักนิด” มู่เฉียนซีกล่าว
เมื่อได้ปะทะกับเป่ยกงจั๋วมาหลายครั้งหลายครา นางก็พอจะรู้จักเขาอยู่บ้างว่าเขาเป็นคนเช่นไร
เขาเ
