นั้นถูกพิษของผึ้งพิษดำเสียก่อนเถอะ และเพื่อที่จะมีชีวิตรอด นางจะต้องบอกวิธีเข้าให้ข้าอย่างแน่นอน! เมื่อถึงเวลานั้นข้าจะไม่ปิดบังพวกท่านเป็นแน่”
แต่ละคนต่างก็มีความคิดที่แตกต่างกันไป แต่กลับยังกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ถือว่าปรมาจารย์หวังยังพอมีวิธีอยู่บ้าง!”
“มิเช่นนั้นแม่สวยนั้นผู้นั้นก็คงจะได้กินเนื้อแต่เพียงผู้เดียวเสียแล้ว และพวกเราก็คงจะไม่ได้กินแม้แต่น้ำแกงเลยด้วยซ้ำ ซึ่งนั่นมันก็น่ารังเกียจเกินไป!”
“……”
แน่นอนว่า อย่างไรเสียพวกเขาก็จะต้องป้องกันผึ้งพิษดำนี้อยู่ดี เพราะหากผึ้งพิษดำนี้โจมตีพวกเขาเข้าละก็ พวกเขาก็คงจะซวยไปด้วยเช่นกัน
หึ่ง หึ่ง หึ่ง…
ผึ้งพิษดำบินไปข้างหน้าด้วยความรวดเร็วอย่างไร้ข้อจำกัด และทันใดนั้นมันก็ได้ล้อมมู่เฉียนซีเอาไว้
คนที่อยู่ด้านนอกอุทานออกมาว่า “นี่มันคือหนึ่งในสิบผึ้งพิษขนาดใหญ่นี่! ชายชราผู้นั้นโหดเหี้ยมอำมหิตมากเกินไปแล้ว!”
“แม่นางน้อยผู้นั้นถึงจะโชคดีที่ได้รับสมุนไพรวิญญาณมากมายถึงเพียงนั้น แต่น่าเสียที่ไม่มีความแข็งแกร่งพอ เกรงว่า…”
“……”
“น้องซีเอ๋อร์!” เมื่อเหยียนเหลียนเจียมองเห็นฝูงผึ้งพิษที่หนาแน่นเหล่านั้น ก็อดที่จะเป็นห่วงมู่เฉียนซีไม่ได้
ทว่าบนใบหน้าขอ
