ก็ได้แต่เฝ้ามองนางที่ทำให้สวนสมุนไพรวิญญาณค่อย ๆ ว่างเปล่าไป ขอเพียงแม่สาวน้อยผู้นั้นออกมา จะต้องหาวิธีที่จะเอาส่วนแบ่งจากนางมาให้ได้
หึ่ง หึ่ง หึ่ง… ทันใดนั้นเสียงของผึ้งพิษดำที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นมา ผึ้งพิษดำที่เคยร่วงลงไปบนพื้นอย่างไม่รู้สาเหตุก่อนหน้าได้บินขึ้นมากลางอากาศอีกครั้ง และทิศทางของพวกมันก็ไม่ได้พุ่งเข้าไปหามู่เฉียนซีอีกต่อไป แต่ทว่าพุ่งไปทางฝูงชนอีกฝั่งหนึ่งแทน
ในตอนที่พวกเขาเห็นผึ้งพิษดำเหล่านั้นบินมา ก็ทำให้สัมผัสได้ถึงลางไม่ดีเสียแล้ว “หนีเร็ว! ผึ้งพิษดำบินออกมาแล้ว!”
“อ๊ากกก!”
“ท่านปรมาจารย์หวัง ผึ้งพิษดำเหล่านี้ของท่าน ทะ…ท่านรีบควบคุมพวกมันเร็วเข้า!”
“อ๊ากกก!” ทันใดนั้นเสียงกรีดร้องของปรมาจารย์หวังก็ดังออกมา ผึ้งพิษดำเหล่านี้ไม่ยอมเชื่อฟังเขา และหันมาโจมตีเขาแทนอีกด้วย
“ท่านปรมาจารย์หวัง สิ่งที่ท่านทำเหล่านี้มันกำลังจะมาทำร้ายพวกเราแล้วนะ!”
“เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว รีบหนีเร็ว!”
สวนสมุนไพรนี้ไม่สามารถอยู่ได้อีกต่อไปแล้ว และสีหน้าของคนที่อยู่ภายนอกก็เปลี่ยนไปมากเช่นกัน
“พวกเจ้าอย่ามาทางนี้สิ! บัดซบเอ๊ย!”
“หนีเร็วเข้า!”
“……”
บริเวณโดยรอบเหล่านี้ พากันชุลมุนวุ่นวายไปหมดแล้
