าลงมือเช่นนั้นหรือ?”
แววตาที่เย็นยะเยือกของฉู่หลีกวาดมองไปที่พวกเขา
แน่นอนว่ามู่เฉียนซีเป็นคนแรกที่ได้รับหญ้าโลหิตมังกร ทว่าหญ้าโลหิตมังกรนั้นอยู่ห่างออกไปไกลกว่าสวนสมุนไพรวิญญาณเสียอีก และในตอนที่มู่เฉียนซีพุ่งออกไป นางก็รู้สึกได้ถึงแรงต้านในอากาศ
แน่นอนว่าแรงต้านทานนี้ก็ได้ถูกพลังจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งของมู่เฉียนซีทำลายจนสิ้นซากเหมือนก่อนหน้านี้เช่นกัน และมันก็ไม่อาจที่จะขวางมู่เฉียนซีเอาไว้ได้
สมุนไพรวิญญาณสีแดงเลือดได้ถูกมู่เฉียนซีเก็บขึ้นมา นางเผยยิ้มงามพลางกล่าว “ได้หญ้าโลหิตมังกรมาแล้ว!”
คนอื่นต่างก็พากันอิจฉาจนตาร้อนผ่าว แต่กลับไม่กล้าที่จะลงมือกันตามอำเภอใจ
ต่อมามู่เฉียนซีก็เริ่มเก็บสมุนไพรอย่างเชื่องช้า ในเมื่อนางเข้ามาแล้ว ทั้งยังไม่มีผู้ใดมาแย่งนางได้ เช่นนั้นนางจึงลงมือเก็บมันทั้งหมดอย่างไม่เกรงใจ
แน่นอนว่าคนที่อยู่ภายนอกก็ได้แต่มองดูอย่างจนปัญญา และทันใดนั้นก็มีชายชราผู้หนึ่งพุ่งเข้าไปได้อย่างง่ายดาย “ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง ที่แท้…”
“ชายชราผู้นั้นก็เข้าไปแล้วเช่นกัน เขาใช้วิธีการใดกันแน่?”
“ข้าจำได้ว่าชายชราผู้นั้นคือนักปรุงยา หรือว่านักปรุงยาจะสามารถเข้าไปได้
