เหยียนเหลียนเจียติดตามพวกเขาไปจนก้าวเข้าสู่อาณาเขตดินแดนทางทิศใต้ของราชวงศ์ตงหวง ดินแดนทางทิศใต้ทั้งหมดนับว่าเป็นพื้นที่ที่ใหญ่ที่สุดทางตอนใต้ของราชวงศ์ตงหวง อีกทั้งสถานที่แห่งนี้ยังเป็นสถานที่ที่รุ่งเรืองมากที่สุดอีกด้วย
เมื่อย่างกรายเข้ามาในเขตแดนแห่งนี้แล้ว เหยียนเหลียนเจียก็ไม่ได้อยากจะทำให้ใครต้องรำคาญอีกต่อไป นางจึงได้แนะนำธรรมเนียมท้องถิ่นของดินแดนทางทิศใต้ให้มู่เฉียนซีฟังอย่างจริงจัง ทั้งยังอธิบายเรื่องกองกำลังและอัจฉริยะต่าง ๆ อีกด้วย “หากกล่าวถึงสำนักที่หยิ่งยโสมากที่สุด ก็จะต้องเป็นสำนักหลางซิงแน่นอนอยู่แล้ว พวกเขาอาศัยว่ามีองค์หญิงมู่หลินหลางคอยหนุนหลัง วัน ๆ เอาแต่ฝันหวานว่าจะได้เป็นองครักษ์ประจำพระองค์ขององค์หญิงมู่หลินหลาง ทั้งที่ความจริงแล้วพวกเขาเป็นเพียงแค่ฝูงสุนัขที่มู่หลินหลางเลี้ยงเอาไว้เท่านั้น เมื่อมู่หลินหลางชี้ไปทางไหนพวกเขาก็ไปทางนั้นราวกับสุนัขปัญญาอ่อน!”
“หากกล่าวถึงเมืองหลวงที่รุ่งเรืองมากที่สุดของดินแดนทางทิศใต้ก็คงจะหนีไม่พ้นเมืองหลวงฉือหนานที่เป็นใจกลางของดินแดนทางทิศใต้ น้องซีเอ๋อร์จะต้องไปให้ได้เลยนะ! และข้าก็ยังเป็นนางโลมชั้นแนวหน้าที่งดงามที่สุดของจุ้ยเมิ่งชวน
