ความสามารถของเหยียนเหลียนเจียได้เป็นอย่างดี และการไปยั่วยุหญิงสาวผู้นี้ก็ไม่ใช่เรื่องดีเท่าไรนัก
หลังจากงานเลี้ยงอาหารค่ำนี้ ทุกคนต่างก็มีความสุขเป็นอย่างมาก
เหล่าอัจฉริยะสองสามคนจากดินแดนทางทิศใต้มาตามหาเหยียนเหลียนเจีย แต่นางกลับกล่าวว่า “พวกเจ้ากลับไปก่อนเถอะ! ไปเก็บตัวฝึกฝน หากไม่บรรลุผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตระดับเก้าก็ไม่ต้องออกมาให้ข้าเห็นหน้าอีก ครั้งนี้พวกเจ้าทำข้าขายหน้ามากเลยจริง ๆ”
“ขอรับ!” อัจฉริยะทั้งห้าจากไปอย่างเชื่อฟัง
เหยียนเหลียนเจียไม่ได้ใช้วิชามหาเสน่ห์ร่ายใส่พวกเขา แต่ทว่ากลับเป็นพวกเขาเองที่รับฟังคำสั่งจากนางด้วยความเต็มใจ และไม่มีความคับแค้นใจเลยแม้แต่น้อย
วันรุ่งขึ้น แต่ละสำนักใหญ่ต่างกลับไปพร้อมกับประสบการณ์อย่างเต็มเปี่ยม
แต่ทว่าเมื่อพวกเขาออกจากสำนักเหยียนเยี่ยและเดินทางมาตามมาเส้นทาง ก็ได้ยินเสียงแปลกประหลาดดังออกมาจากภายในป่าอย่างกะทันหัน
มีคนมากมายหันกลับไปมอง และดูเหมือนว่าจะได้เห็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อเข้าแล้ว
“เอ๊ะ!”
“นั่นมันลูกศิษย์สำนักหลางซิงและสำนักหลินเยว่ไม่ใช่หรือ?”
“นี่มันจะน่ากังวลเกินไปแล้ว! พวกเขาไม่ได้ตรงกลับไปที่สำนักแต่อย่างใด แต่กลับอยู่นอก
