ในตอนที่มู่เฉียนซีเอ่ยปากบอกให้เขาเป็นผู้จัดการ หัวหน้าสำนักเหยียนเยี่ยก็คิดแผนการจัดการขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว!
เขากล่าวว่า “อย่างไรก็ตามสำนักหลินเยว่ก็ถือว่าเป็นสำนักระดับสี่ที่มีชื่อเสียง และราชินีอสรพิษจิ่วยินยังแอบลอบโจมตีลูกศิษย์สำนักหลินเยว่ด้วย เช่นนั้นข้าก็จะมอบราชินีอสรพิษจิ่วยินให้สำนักหลินเยว่เป็นผู้จัดการ! ถึงอย่างไรนางก็กลายเป็นคนไร้ประโชนย์ไปแล้ว ก็คงไม่เป็นภัยต่อผู้อื่นอีกแล้วล่ะ”
“อย่างไรก็ตามตอนนี้ลูกศิษย์ของสำนักหลินเยว่ทั้งหลายเหล่านี้ก็มีสภาพที่ไม่ดีเท่าไรนัก นักปรุงยาจากสำนักของข้าก็ไม่อาจแก้ไขได้แล้ว ดูท่าแล้วสำนักหลินเยว่จะสามารถเชิญนักปรุงยาของสำนักหลินเยว่มาจัดการได้! สำนักหลินเยว่มีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับสำนักหลางซิงมาโดยตลอด เช่นนั้นพวกเจ้าก็คุ้มกันพวกเขากลับไปที่สำนักหลินเยว่เถิด!”
ปล่อยให้สัตว์ร้ายอย่างสำนักหลางซิงเหล่านี้เป็นผู้คุ้มกัน นี่มันราวกับส่งหมาป่าเข้าปากเสือชัด ๆ!
ถึงพวกเขาต่างจะพากันตำหนิอยู่ภายในใจ แต่ทว่าก็เห็นด้วยกับการตัดสินใจของหัวหน้าสำนักเหยียนเยี่ยมากด้วยเช่นกัน
คนของสำนักหลินเยว่เหล่านี้ต้องรับผลกรรมด้วยตนเอง เช่นนั้นก็ปล่อยให้พวกเขา
