ามสัมพันธ์ในแบบคู่แข่ง แต่ทั้งหมดนี้ก็เพื่อรับใช้องค์หญิงหลินหลาง พวกเราจะปล่อยให้พวกนางอับอายขายหน้าขนาดนั้นไม่ได้ ออกไปกอบกู้สถานการณ์กันสักหน่อยเถอะ!”
เมื่อได้เห็นพวกผู้หญิงเหล่านั้นกระตือรือร้นถึงเพียงนี้ พวกเขาเองก็อดรู้สึกอึกอัดใจเสียมิได้
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!”
คนของสำนักหลางซิงทะยานลงไปบนแท่นประลอง แล้วนำอาภรณ์มาห่อหุ้มตัวพวกนางไว้ เมื่อต้องโอบกอดพวกนางเหล่านั้นไว้ พวกเขาต่างก็ฟุ้งซ่านไปในทันที
ศิษย์พี่ฉินจากสำนักหลางซิงได้กล่าวขึ้น “มู่เฉินซี เหตุใดเจ้าถึงได้วางยาพิษที่โหดเหี้ยมกับพวกศิษย์น้องสำนักหลินเยว่ถึงเพียงนี้ พวกนางล้วนเป็นผู้หญิง เจ้าทำเช่นนี้แล้วต่อไปพวกนางจะกล้าออกมาพบผู้คนได้อย่างไร?”
ถึงแม้จะกล่าวมาเช่นนั้นก็ตาม ทว่าเขาก็รู้สึกไม่วางใจสตรีที่อยู่ข้างกายแม้แต่น้อย
คนที่เขารักมากที่สุดก็คือองค์หญิงหลินหลาง ทว่าเขาก็ไม่ใช่หลินเซี่ยฮุ่ยที่มีจิตใจมั่นคงเป็นพระอิฐพระปูนเช่นนั้น
มู่เฉียนซีกล่าว “มีผู้อาวุโสที่คอยดูการประลองอยู่ที่นี่มากมาย หากข้าจะวางยาพิษ ข้าจะสามารถซ่อนเร้นจากสายตาของพวกเขาได้อย่างนั้นหรือ? พวกนางโจมตีติดต่อกันเช่นนั้น ข้าไม่มีโอกาสได้วางยาเสียด้วยซ้ำ! เกรงว่าพว
