งการใช้วาทศิลป์แก้ต่างให้ตนเอง ทว่ากลับถูกมู่เฉียนซีกล่าวตัดบทขึ้นเสียก่อน “ไม่ต้องอธิบายแล้ว ชื่อเสียงเรื่อง นิรันดร์บุรุษเจ้าสำราญ ผู้ไม่ผูกมัดกับผู้ใดลือกระฉ่อนไปทั่วทั้งใต้หล้า แม้กระทั่งศิษย์พี่ที่มักจะปลีกวิเวกไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องทางโลกมากนักก็ยังรู้เรื่องนี้ ชื่อเสียงของเจ้าช่างโด่งดังเสียจริง”
“เด็กน้อย ไม่ใช่อย่างนั้นอย่างแน่นอน เจ้าอย่าได้คาดเดาซี้ซั้วสิ! เมื่อก่อนข้า…”
ยิ่งอธิบายก็ยิ่งเลวร้ายขึ้นเรื่อย ๆ นิรันดร์แทบจะกระอักเลือดออกมาอยู่รำไร
การประชุมแลกเปลี่ยนของดินแดนทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ใกล้เริ่มขึ้นแล้ว มีศิษย์จากสำนักต่าง ๆ จำนวนมากที่มุ่งหน้าไปยังสำนักเหยียนเยี่ยตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง
ทว่ามู่เฉียนซีกลับไม่ได้รีบร้อนแต่อย่างใด อย่างไรเสียการประลองก็ยังไม่ได้เริ่มขึ้นในวันนี้
ช่วงบ่าย มู่เฉียนซีจึงจะเดินทางไปยังสำนักเหยียนเยี่ย และแน่นอนว่าสำนักเหยียนเยี่ยก็จะต้องส่งศิษย์ในสำนักออกมาต้อนรับแขกผู้มาเยือนทุก ๆ คน
ศิษย์จากสำนักใหญ่ ๆ ทั้งหลายสามารถเข้าร่วมการประชุมแลกเปลี่ยนได้โดยตรง ทว่าไม่ใช่ศิษย์ไร้สำนักทุก ๆ คนที่จะสามารถเข้าร่วมการประชุมในครั้งนี้ได้
“ทั้งสองท่านเป็นศิษย์ไร้สำนัก เชิญมาทดสอบศักยภ
