สัมผัสถึงความเป็นศัตรูในตัวฉู่หลีจริง ๆ ถึงแม้ฉู่หลีจะทราบว่าเขาเป็นหม้อวิญญาณนิรันดร์ ทว่าจิตใจของเจ้าเด็กนั่นก็สงบนิ่งจนน่าเหลือเชื่อ
ราวกับว่าไม่ว่าจะเป็นอาวุธทั่วไปหรือมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ เขาก็ไม่รู้สึกสนใจก็มิปาน
ฉู่หลีกล่าว “ศิษย์น้อง ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว ข้าไปส่งเจ้าเอง”
“มีข้าที่เป็นผู้พิทักษ์ดอกไม้งามอยู่ทั้งคน คงไม่ต้องให้เจ้าไปส่งหรอก” นิรันดร์กล่าวด้วยความไม่พึงพอใจเท่าใดนัก เมื่อมีเจ้านิรันดร์อยู่ เขาจึงจะยิ่งรู้สึกไม่วางใจ ที่ฉู่หลียังไม่ยอมกลับไป ก็เพราะต้องการส่งศิษย์น้องกลับที่พักในยามวิกาลอย่างปลอดภัยอย่างไรล่ะ
