ขึ้นมากล่าวด้วยความโกรธเคืองว่า “กองกำลังระดับสามแล้วมันจะทำไม? ระดับของสำนักไม่ได้แสดถึงพลังทั้งหมดของเหล่าลูกศิษย์หรอกนะ ข้าคือชางไห่ลูกศิษย์สำนักชางเหยียนของกองกำลังระดับสามแห่งอาณาเขตเป่ยฮวาง ข้าต้องการที่จะท้าประลองกับเจ้า! ไม่ใช่ว่ากองกำลังระดับสามทุกคนจะเป็นผู้อ่อนแอหรอกนะ”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!” ลูกศิษย์ของกองกำลังระดับสี่โต๊ะนั้นหัวเราะลั่นขึ้นมา
“อาณาเขตเป่ยฮวางเป็นเพียงสถานที่เล็ก ๆ แห่งหนึ่งเท่านั้น ข้าไม่เคยได้ยินชื่อเลยด้วยซ้ำ”
“คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีคนของกองกำลังระดับสามมาเข้าร่วมการชุมนุมแลกเปลี่ยนครั้งใหญ่นี้จริง ๆ”
“ดูท่าทางที่ไม่พอใจของเจ้าเด็กนี่สิ ศิษย์พี่หรือว่าจะให้ข้ารับคำท้าประลองของเขาสักครั้งดีหรือไม่ เพื่อที่จะได้ทำให้เขายอมรับถึงความพ่ายแพ้ของตนเสียที!”
ศิษย์พี่ผู้นั้นกล่าวว่า “ดี! เจ้าไปต่อสู้กับเขาเสียเถอะ อย่าลงมือหนักนักล่ะ ประเดี๋ยวจะถูกผู้อื่นหาว่ากองกำลังระดับสี่อย่างพวกเราไปรังแกผู้ที่อ่อนแอกว่า!”
ทันใดนั้น ชายหนุ่มทั้งสองก็ต่อสู้กัน และเพียงสามกระบวนท่าก็แยกผลแพ้ชนะออกมาได้แล้ว
ชายหนุ่มผู้นั้นเป็นอัจฉริยะระดับต้น ๆ ของสำนักชางเหยียนแห่งกองกำลังระดับสาม ทว่าเมื่อเทียบกับอัจฉริยะ
