รมีอยู่ของมังกรศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงสว่างได้ เช่นนั้นก็ยังถือว่าได้เบาะแสมาบ้าง
ก่อนหน้านี้มีเพียงนิรันดร์ที่อยู่เคียงข้างมู่เฉียนซี แต่ตอนนี้ดูเหมือนจิ่วเยี่ยจะไม่ได้รีบร้อนกลับไปยังแดนนรกเลยแม้แต่น้อย หลังจากที่ออกมาจากทะเลสาบโยวหมิงมาแล้วอเขาก็เอาแต่ติดตามมู่เฉียนซีเพื่อไปฝึกฝนหาประสบการการณ์อีกสองสามแห่ง และไม่ได้ให้โอกาศนิรันดร์เลยแม้แต่น้อย
นิรันดร์กล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “หวงจิ่วเยี่ย ไม่ว่าอย่างไรเจ้าก็เป็นถึงราชาแห่งคุกโลหิต เจ้าจะไม่เอาการเอางานมากเกินไปแล้ว! ยังไม่รีบไสหัวกลับไปยังเขตแดนของเจ้าอีกหรือ”
จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “ข้าอยากอยู่กับซี คนที่พึ่งฟื้นฟูพลังมาได้เพียงน้อยนิดเช่นเจ้า ไม่ควรกลับไปหลับใหลเพื่อพักฟื้นหรอกหรือ?”
“อย่ามายุ่ง!”
“เช่นนั้นเจ้าก็อย่างมายุ่งกับข้า!”
ฉับพลันพลังอันน่าสะพรึงกลัวของพวกเขาทั้งสองก็เริ่มก่อตัวขึ้น และแน่นอนว่าอย่างไรจิ่วเยี่ยก็ต้องกลับไปอยู่ดี
ก่อนจะไปจิ่วเยี่ยก็ได้ปะทะฝีมือกับนิรันดร์อีกครั้ง และเขาทั้งสองก็ต่อสู้กันจนมืดฟ้ามัวดิน
แม้ว่านิรันดร์จะถูกทุบตีอย่างน่าเวทนา แต่เขากลับยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจเป็นอย่างมาก
“หวงจิ่วเยี่ย เจ้าเด็กน้อยนี่ก็ร
