มู่เฉียนซีจ้องมองไปทางพวกเขาพลางกล่าวว่า “พวกเราพูดคุยกันได้หรือไม่?”
“คุยหรือ เจ้าพวกสิ่งชั่วร้ายเหล่านี้ยังมีสิ่งใดที่ต้องพูดคุยด้วยอีก ฆ่ามันซะ!” คนที่ถูกมัดอยู่เหล่านั้นตะคอกใส่มู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีขี้เกียจเกินกว่าที่จะสนใจในการกระทำที่ไร้สมองของพวกเขา
นางมองไปที่คนในหมู่บ้านพลางกล่าว “พูดคุยเรื่องพลังแห่งแสงสว่าง พวกท่านคิดว่าได้หรือไม่เล่า?”
“ดูเหมือนว่าคนที่เข้ามาเหล่านี้จะกลายเป็นพวกเจ้าเล่ห์ไปเสียแล้ว!”
“คุ้มครองท่านหัวหน้าเผ่า ข้าจะไปจัดการแม่สาวน้อยผู้นั้นเอง”
ถึงแม้ว่าการแสดงออกของมู่เฉียนซีจะไม่ดูไร้สมองเหมือนอย่างคนอื่น ทว่าคนในหมู่บ้านก็ยังคงไม่เชื่อใจมู่เฉียนซีอยู่ดี
พวกเขาพบเห็นพวกคนที่เข้ามามากมายนัก และไม่มีผู้ใดที่จะสามารถต้านทานผลกระทบที่เกิดจากพลังแห่งแสงสว่างบัดซบนั่นได้แม้แต่ผู้เดียว
ชายหนุ่มที่สง่างามผู้หนึ่งพุ่งออกมา ลูกธนูที่อาบยาพิษแห่งความมืดนับไม่ถ้วนพุ่งเข้ามาตรงระหว่างคอของมู่เฉียนซี และมู่เฉียนซีใช้เพียงการเอี้ยวศีรษะในการหลบหลีกเท่านั้น
หลังจากนั้นก็มีแสงสว่างวาบขึ้น และพัดวิหคเฟิงหลิงก็ได้สกัดกั้นลูกธนูของเขาเอาไว้ ทั้งยังส่งลูกธนูของเขากลับไปอีกด้วย
“เก่งกาจเหมือนกัน
