หัวหน้าเผ่าผู้นั้นกล่าวว่า “พวกเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเจ้า แล้วนับประสาอะไรกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ยังไงก็ช่างมันเถิด! เอาพวกเขาไปโยนไว้ที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แค่นี้พวกเขาก็ออกมาไม่ได้แล้ว”
“ไม่ได้ พวกเขาเป็นผู้บุกรุก ไม่ฆ่าพวกเขาทิ้งก็ถือว่าเป็นบุญคุณมากแล้ว ไปที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แล้วจะทำงานอะไรให้พวกเราได้กันล่ะ?”
มีการโต้เถียงกันระหว่างทั้งสองฝ่าย แต่พวกเชลยกลับกล่าวด้วยความโกรธเคืองว่า “คิดจะให้พวกเราทำเรื่องชั่วช้าแทนพวกเจ้าเช่นนั้นหรือ ฝันไปเถอะ!”
“เป็นไปไม่ได้ ทางที่ดีพวกเจ้าฆ่าพวกข้าเสียตั้งแต่ตอนนี้ ไม่เช่นนั้น…”
“……”
เมื่อดูจากการแสดงออกของพวกเขาแล้ว ราวกับว่าทุกคนต่างเตรียมพร้อมที่จะยอมรับความตายอย่างกล้าหารแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ถึงแม้ว่าคนเหล่านี้จะใช้พลังแห่งความมืด แต่พวกเขาก็ไม่ใช่คนชั่วร้ายอะไร เราไปถามพวกเขากันเถอะ!”
จิ่วเยี่ยพยักหน้าเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “อื้ม!”
นิรันดร์กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เอาตามที่ศิษย์ที่รักว่า”
มู่เฉียนซีที่ไม่หลบซ่อนอีกต่อไปก็ได้ลุกยืนขึ้น และในที่สุดพวกเขาก็สังเกตเห็นแล้ว
คนที่ถูกมัดอยู่เหล่านั้น เมื่อได้รู้ว่ายังมีพันธมิตรที่ยังไม่ถูกจับก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา แล้วต
