รวดเร็ว
อยู่ ๆ เขาก็หายวับไปตรงนั้นภายในชั่วพริบตา เขาใช้แขนโอบรัดร่างบางของมู่เฉียนซีซึ่งถูกผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์จำนวนหนึ่งรายล้อมไว้ให้เข้ามาอยู่ในอ้อมกอดด้วยความรวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง
ปัง ปัง ปัง!
พลังโจมตีอันแข็งแกร่งของเขาก็ล้วนถูกจิ่วเยี่ยต้านทานไว้ได้อย่างง่ายดาย คนเหล่านั้นล้วนแต่ตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น แผ่นหลังของพวกเขาชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อเย็น
บุรุษชุดดำท่าทางเงียบขรึมที่ติดตามแม่นางน้อยมาด้วยผู้นี้ เพียงแค่ยืนดูแม่นางน้อยต่อสู้กับพวกเขา และไม่มีทีท่าจะลงมาต่อสู้ด้วยแต่อย่างใด ซึ่งพวกเขาเองก็ไม่อยากเข้าไปยุ่งด้วย เห็นทีคงจะเป็นแมงดาที่คอยเกาะผู้หญิงกระมัง
คาดไม่ถึงว่าทันทีที่เขาปรากฏตัวขึ้น พลังที่แผ่ซ่านออกจากตัวของเขาจะเป็นอะไรที่น่าตกใจถึงเพียงนี้
จิ่วเยี่ยเอ่ยถาม “ซี ข้าว่าพอสมควรแล้วกระมัง?”
มู่เฉียนซีกล่าว “มีอะไรอย่างนั้นหรือ?”
“ที่นั่นมีอะไรบางอย่าง?” จิ่วเยี่ยทอดมองไปยังทิศทางหนึ่ง
“เช่นนั้นพวกเราไปดูกันเถอะ”
พวกเขาเตรียมจะออกเดินทางแล้ว ทว่ากลับมีคนไม่ยินยอมให้พวกเขาจากไป
“พวกเจ้าจะไปที่ใดไม่ได้ทั้งนั้น ทำร้ายข้าแล้วคิดว่าจะหนีไปได้ง่ายๆอย่างนั้นรึ”
“หากวันนี้ข้าไม่…”
