จิ่วเยี่ยที่กว่าจะได้ใกล้ชิดกับมู่เฉียนซีก็ไม่ใช่เรื่องง่าย ทว่ากลับถูกนิรันดร์โผล่มาเป็นก้างขวางคอ ไอสังหารของจิ่วเยี่ยที่แผ่ซ่านออกมาจึงเป็นอะไรที่น่าตกใจเป็นอย่างยิ่ง
นิรันดร์ที่ไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดิน แล้วมีหรือที่จะกลัวหวงจิ่วเยี่ย
เขากล่าว “ถึงแม้พลังของข้าจะเพิ่งฟื้นฟูขึ้นได้เล็กน้อยเท่านั้น แต่ที่นี่ก็มีคู่ต่อสู้ที่น้อยมาก ๆ หวงจิ่วเยี่ย เรามาประลองกันสักหน่อยดีหรือไม่?”
จิ่วเยี่ยโน้มใบหน้าลงไปขบเม้มติ่งหูของมู่เฉียนซีอย่างแผ่วเบา “รอข้ากลับมาประเดี๋ยวเดียวเท่านั้น!”
ถึงแม้จะเป็นเพียงเสียงกระซิบกระซาบ ทว่านิรันดร์ก็ยังได้ยินชัดเจนเป็นอย่างยิ่ง
เขากล่าวด้วยความโกรธเคือง “เพียงประเดี๋ยวเดียวเท่านั้นรึ คอยดูเถอะ ข้าจะต่อยเจ้าจนเจ้าไม่มีหน้ากลับมาพบนางเลย”
สถานที่แห่งนี้ไม่ใช่สถานที่ประลองยุทธ์ ดังนั้นภายในชั่วพริบตาพวกเขาก็หายลับไปอยู่กลางแท่นการประมูลแล้ว
ผู้ดำเนินการประมูลหน้าตาเป็นมิตรมีเมตตาผู้นั้นก็ได้เดินเข้ามาแล้วกล่าว “แม่นางมู่ พวกเราได้เตรียมห้องพักให้แม่นางมู่เสร็จเรียบร้อยแล้ว เชิญทางนี้”
“อื้ม!” มู่เฉียนซีพยักหน้าเล็กน้อย
ค่ำคืนนี้ทั่วทั้งถนนมืดก็ไร้ความสงบสุขอีกต่อไป แต่แน่นอนว่าตลาดการประมูลข
