แผ่นหยกที่หน้าตาเหมือนกันทุกประการออกมา
คนของราชวงศ์ตงหวงเหล่านั้นรู้สึกโกรธจนแทบจะกระอักเลือดออกมาอยู่รำไร พวกเขาจ่ายเงินไปสองพันล้านเพื่อแผนที่ที่ไม่ได้มีเพียงชิ้นเดียว
“ตลาดประมูลของพวกเจ้านี่มันอย่างไรกันแน่? พวกเจ้ามันเอาเปรียบผู้อื่น!” พวกเขาตะคอกออกไปด้วยความเกรี้ยวโกรธเป็นอย่างยิ่ง
ผู้ดำเนินการประมูลกล่าว “ข้าก็ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าของสิ่งนี้มีเพียงชิ้นเดียว หากมีเพียงชิ้นเดียวจริง ราคาเริ่มประมูลจะต่ำเตี้ยเรี่ยดินถึงเพียงนั้นหรือ?”
“อั่ก!” พวกเขาโกรธจนภายในปั่นป่วน
อย่างไรเสียคนที่เสียเปรียบก็ไม่ใช่พวกเขา และคนอื่น ๆ ก็ไม่ได้มีความคิดเห็นอันใด เมื่อมีโอกาสได้ครอบครองแผนที่ก็เป็นสิ่งที่น่าดีใจมากแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “ตลาดการประมูลของถนนมืดนี่เล่ห์เหลี่ยมเยอะเสียจริง! พวกเขาเสียเปรียบสุด ๆ ไปเลย”
ราชวงศ์ตงหวงมีหรือที่จะยอมปันสมบัติล้ำค่าให้ผู้อื่นร่วมเชยชมด้วย ดังนั้นการประมูลชิ้นที่สอง เขาก็ได้เสนอราคาต่อไป และคิดจะครอบครองไว้เพียงผู้เดียว
มู่เฉียนซีกล่าว “โม่ซวน เสนอราคาต่อ! ขูดเลือดขูดเนื้อพวกเขาให้แห้งไปเลย”
มู่เฉียนซีจงใจเสนอราคาที่สูงลิบลิ่ว ทว่าในสุดท้ายกลับปล่อยมือ
