ายไป๋เจ๋อกำลังรออยู่นั้นก็คือมู่เฉียนซีนั่นเอง
“เจ้ามาแล้ว!” สายตาอันแสนอบอุ่นคู่หนึ่งได้ทอดมองไปยังมู่เฉียนซี
ชิงเสวียนสังเกตบุรุษหนุ่มสวมชุดคลุมยาวสีขาวนวลที่อยู่เบื้องหน้าอย่างละเอียด
บุรุษหนุ่มผู้นี้สวมหน้ากากปิดบังใบหน้า
คุณชายไป๋เจ๋อเป็นคนลึกลับเป็นอย่างยิ่ง ทว่าก็มีความสำคัญในราชวงศ์ตงหวงและดินแดนทางทิศตะวันออกเฉียงใต้อยู่ไม่น้อย
มู่เฉียนซีกล่าว “ชิงเสวียนตลอดทางที่ผ่านมาเจ้าคงเหนื่อยไม่เบา ไปพักผ่อนก่อนเถอะ! ข้าอยากคุยกับสหายรักของข้าสักหน่อย”
“ได้!”
โม่ซวนกล่าว “เหลิ่งหนิงจือบอกว่าเจ้าไม่เป็นอะไร ข้าล่ะเป็นห่วงเจ้าแทบตาย ในที่สุดก็ได้เจอเจ้าเสียที”
มู่เฉียนซีนั่งลงข้างกายเขาแล้วกล่าว “อย่างไรก็เป็นเสี่ยวเหลิ่งที่เชื่อใจข้าสินะ สำนักลั่วเยว่เป็นปกติดีหรือไม่?”
“ทุกอย่างสงบเรียบร้อยดี!” โม่ซวนกล่าวตอบ
“นับว่าเป็นข่าวดีเลยทีเดียว!”
เมื่อสหายที่ร่วมมือกันทำการค้าขายอีกทั้งยังเป็นสหายเก่าแก่ไม่ได้พบกันมานาน แน่นอนว่าพวกเขาก็มีเรื่องมากมายให้พูดคุยกันอยู่แล้ว
มู่เฉียนซีรู้สึกพึงพอใจกับสหายผู้นี้เป็นอย่างยิ่ง
โม่ซวนกล่าว “เฉียนซี เจ้ารู้จักกับจูเชว่แล้วหรือ?”
“อื้ม! พบเจอกันโดยบังเอิญน่ะ ตอนนั้น
