มองไปที่มู่เฉียนซีและยิ้มพลางกล่าวว่า “ศิษย์ที่รักของข้าตระหนักรู้ได้ถึงทักษะวิญญาณใหม่อีกแล้ว ทักษะวิญญาณที่มีพลังการทำลายล้างหมู่ได้ ช่างเก่งกาจเกินไปแล้ว”
“ศิษย์ที่รักของข้า ข้าชอบเจ้ามากจริง ๆ ข้าชอบเจ้ามาก…”
ตูม!
นิรันดร์สารภาพรักออกไปตรง ๆ แต่มู่เฉียนซีกลับรวบรวมพลังแล้วโจมตีหุ่นเชิดอีกครั้ง ส่วนคำพูดของนิรันดร์นั้นนางไม่ได้สนใจแต่อย่างใดเลย
“พวกหุ่นเชิดนี้ช่างบัดซบยิ่งนัก มาขวางทางรักของข้า!” ดวงตาของนิรันดร์จ้องมองไปที่หุ่นเชิดเหล่านั้นพลางกัดฟันกรอด เขาอยากจะลงมือทำลายหุ่นเชิดเหล่านี้ให้พลังวิญญาณดับสลายไปจริง ๆ
“ช่างเถอะ ยังมีเวลาอีกยาวไกล สถานที่แห่งนี้ไม่ได้โรแมนติกพอที่จะบอกรัก เมื่อครู่ข้าวู่วามเกินไปแล้ว” นิรันดร์บ่นพึมพำกับตัวเอง
เมื่อพลังวิญญาณสูญเสียไปจนหมด มู่เฉียนซีก็ใช้ยาลูกกลอนฟื้นฟูพลังวิญญาณ!
ต่อสู้ ต่อสู้ และต่อสู้!
ปัง!
และเมื่อร่างของหุ่นเชิดตัวสุดท้ายล้มลงไปนั้น ประตูบานใหญ่บานหนึ่งก็เปิดออก และประตูอีกบานที่อยู่ตรงหน้านางก็เปิดออกเช่นกัน
เมื่อได้ยินการเคลื่อนไหวนี้ ชิงเสวียนและไป๋จิ่งเยว่ก็หันมามอง
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้างหน้ามีทางเดิน เข้าไปดูกันเถอะ”
เมื่อพวกเขาเด