ยึดของล้ำค่าเอาไว้แต่เพียงผู้เดียว
หุ่นเชิดเหล่านี้มีค่ามีราคามากยิ่งนัก ไม่มีผู้ใดไม่อยากครอบครองไว้แต่เพียงผู้เดียว แต่สหายผู้ที่รู้จักกันเพียงไม่ถึงหนึ่งเดือนผู้นี้กลับเต็มใจแบ่งให้เขา
ไป๋จิ่งเยว่เป็นคนดี สหายดี ๆ ของเขาก็มีเยอะ แต่สหายที่ทำได้ถึงเพียงนี้กลับมีไม่มากนัก
เขายิ้มพลางกล่าวว่า “เสี่ยวซี เช่นนั้นข้าไม่เกรงใจแล้วนะ”
ไป๋จิ่งเยว่รับมา ชิงเสวียนกลับกล่าวว่า “ข้าไม่เอา! ของเหล่านี้ต้องใช้หยกวิญญาณถึงจะใช้ได้ ข้าไม่มีเงินทองหรือหยกวิญญาณพวกนั้น อย่างไรก็ใช้ไม่ได้ ข้าเอามาก็ไม่ต่างอะไรกับเอาขยะไร้ประโยชน์มา สิ้นเปลืองเปล่า ๆ”
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าโง่เขลายิ่งนัก! เจ้าก็เอาของอย่างอื่นมาขายข้าสิ เลือกที่แข็งแกร่ง ๆ หน่อยเอาไว้ปกป้องรักษาชีวิตของเจ้า!”
“ไม่ขาย ข้าใช้ยาลูกกลอนของเจ้าไปมากมายแล้ว แถมเจ้ายังช่วยข้าซ่อมกระบี่ปีศาจอีก เท่านี้ก็ไม่รู้จะชดเชยเช่นไรแล้ว” ชิงเสวียนกล่าว
“เจ้ากล่าววาจาเช่นนี้ คาดว่าผู้อาวุโสท่านนั้นคงต้องโกรธจนลุกออกมาจากโลงเป็นแน่ เจ้าประเมินค่าหุ่นเชิดของสำนักหุ่นเชิดวิญญาณเหล่านี้ต่ำเกินไปแล้วกระมัง!”
