มู่ไป แม่นางมู่ไม่ชอบหรือ?”
มู่เฉียนซีตอบ “ไม่ใช่ว่าข้าไม่ชอบ แต่คุณชายไป๋ เจ้าเป็นคนที่อ่อนโยนเกินไป สถานที่เหล่านั้น ต่อให้มันอันตรายแต่ก็ไม่ได้อันตรายถึงชีวิต แต่สถานที่ที่ชิงเสวียนรู้ มันไม่ได้เป็นเช่นนั้น”
ชิงเสวียนเหลือบมองมู่เฉียนซีพลางกล่าวอย่างแผ่วเบาว่า “คุณหนูผู้ร่ำรวยอย่างเจ้าคงจะว่างมากสินะ”
เขาเป็นคนจน ดังนั้นนั่นคือเหตุผลที่เขาต้องเสี่ยงอันตรายด้วยชีวิต
ส่วนคนร่ำรวยมาตั้งแต่เกิดเช่นนี้ เป็นคุณหนูที่ต้องการใช้เงินทองก็มีใช้ ไม่จำเป็นต้องทำเช่นเดียวกับเขา
มู่เฉียนซีกล่าว “ที่ข้าพูดข้าจริงจังนะ! กระบี่ปีศาจของเจ้าคาดว่าคงจะไม่ได้ใช่มาแค่ครั้งสองครั้งแล้ว เจ้าแน่ใจจริง ๆ หรือว่าจะฝืนมัน”
ชิงเสวียนกำหมัดแน่น การค้าครั้งนี้นับว่าทำกำไรให้เขาได้มากทีเดียว
เขากล่าว “ข้าปฏิเสธไม่ได้แล้ว พาข้าไปเจอนักหลอมอาวุธท่านนั้นเถอะ หากฝีมือของเขาทำให้ข้าพอใจได้ ข้าจะตอบตกลงเงื่อนไขของเจ้า! แต่หากฝีมือเหมือนท่านเจ้าเมืองผู้นั้น ข้าขอปฏิเสธ”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “อยากเจอนักหลอมอาวุธท่านนั้นหรือ คนที่เจ้าเสาะแสวงหาก็อยู่ตรงหน้าเจ้าแล้วนี่ไง”
ชิงเสวียนและไป๋จิ่งเยว่หันมองมู่เฉียนซีด้วยความประหลาดใจ ชิงเ