ชายหนุ่มผู้นั้นกระซิบบางอย่างกับคุณหนูซิง คุณหนูซิงจึงกล่าวดูถูกเหยียดหยามเขาทันที “ท่านพ่อของข้าเป็นถึงท่านเจ้าเมืองซิงเหลย เป็นนักหลอมอาวุธอันดับหนึ่งแห่งเมืองซิงเหลย! คนไส้แห้งคร่ำครึเช่นเจ้าจะให้ท่านพ่อข้าซ่อมอาวุธวิญญาณให้ หึ! สำเหนียกตัวเองบ้างเถอะ! อย่ามาเกะกะขวางหูขวางตาข้า หลบไป”
ช่างบังเอิญยิ่งนัก เพราะสามคนนี้คือคนที่มู่เฉียนซีเคยเจอมาก่อน
ชายชุดดำผู้นั้นก็คือชิงเสวียน ชายอีกคนหนึ่งก็คือคนที่ต้องการแย่งชิงสมุนไพรวิญญาณกับนางในเมื่อวาน ส่วนหญิงสาวผู้นั้นก็คือคุณหนูซิงนั่นเอง
“ไสหัวไปให้พ้น! เจ้าอย่าได้มาเกะกะขวางหูขวางทางข้า ประเดี๋ยวท่านพี่จิ่งเยว่จะมาแล้ว”
วันนี้คุณหนูซิงแต่งตัวผัดแป้งงดงามเป็นพิเศษ เนื่องจากภายใต้ความดื้อดึงของนาง ในที่สุดไป๋จิ่งเยว่จึงรับปากที่จะมาเยี่ยมเยือนท่านเจ้าเมือง
สุดท้ายไม่เพียงแต่ไป๋จิ่งเยว่เท่านั้นที่มา ทว่าข้างกายเขายังมีหญิงสาวผู้นั้นที่นางเกลียดชังมากตามมาอีกด้วย คุณหนูซิงกัดฟันกรอดด้วยความโกรธ
“เจ้า…นี่เจ้ามาได้อย่างไร จวนท่านเจ้าเมืองของข้าไม่ต้อนรับเจ้า” คุณหนูซิงกล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยวชิงชัง
ไป๋จิ่งเยว่กล่าว “คุณหนูซิง แม่นางมู่เป็นสหายข้า คุณชายชิงเส
