ารฝึกฝนของแม่นางมู่นั้นแตกต่างไปจากคนทั่วไปมาก เพียงแต่ว่าประโยชน์ในการเข้าสำนักก็มีไม่น้อย อย่างเช่น…”
มู่เฉียนซีขอบคุณคำแนะนำดี ๆ ของไป๋จิ่งเยว่ จากนั้นก็กล่าวว่า “เจ้าแนะนำได้ดีมาก อันที่จริงข้าก็ได้เข้าสำนักแล้วนะ เพียงแต่ว่าตอนนี้มีเรื่องบางอย่างต้องทำจึงต้องออกมาฝึกฝนอยู่ข้างนอกเช่นนี้ก็เท่านั้น”
“ดูท่าข้าคงจะยุ่งวุ่นวายมากเกินไปแล้ว” ไป๋จิ่งเยว่กล่าว
หลังจากกินข้าวเสร็จ ไป๋จิ่งเยว่ก็พามู่เฉียนซีเดินไปที่ตรอกถนนที่หรูหราสายหนึ่ง มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้าชื่นชอบสมุนไพรวิญญาณมากเป็นพิเศษ และยังชื่นชอบสิ่งของที่หายากด้วย”
“เช่นนั้นแม่นางมู่ก็ตามข้ามา!”
มู่เฉียนซีกวาดสายตามองไปทั่วทุกร้านราวกับอยากกวาดซื้อไปให้หมดก็มิปาน จากนั้นก็เดินไปตามร้านค้าที่วางขายของอยู่อย่างกระจัดกระจาย ตรงนี้มีเหล่าบรรดาผู้ฝึกฝนที่มีของล้ำค่าแต่ขาดเงินทองนำสินค้ามาวางขาย
มู่เฉียนซีเริ่มกวาดซื้อสินค้าเหล่านี้ พลันนั้นนางก็เห็นสมุนไพรวิญญาณแปลกตาหลายชนิดวางขายอยู่ในร้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง
มู่เฉียนซีเดินเข้าไปถามว่า “สมุนไพรวิญญาณเหล่านี้ขายเช่นไร?”
คนผู้นั้นเงยหน้าขึ้นพลางกล่าว “ข้าไม่ต้องการหยกซวน ข้าต้องการแร่หายากสองชน
