ครานี้เป็นการประลองของหญิงงามทั้งสอง ผู้ที่เข้ามาชมการประลองก็เพิ่มมากขึ้นไม่น้อย และก็เป็นผู้คนที่เคารพนับถือเกาเฟิ่งเสียส่วนมาก!
เกาเฟิ่งทอดมองไปยังไป๋จิ่งเยว่ที่นั่งอยู่ในบริเวณผู้เข้าชมการประลอง จากนั้นนางจึงจะหันมากล่าวกับมู่เฉียนซี “มู่เฉินซี เจ้าเป็นสหายของคุณชายจิ่งเยว่ ข้าไม่อยากทำร้ายเจ้าจริง ๆ! แต่ข้าก็ไม่อาจทำให้ศิษย์น้องของข้าผิดหวังได้ เช่นนั้นคงต้องล่วงเกินเจ้าเสียแล้ว”
ต้วนจื้อหัวเราะออกมาเล็กน้อยแล้วกล่าว “คุณชายจิ่งเยว่ ท่านดูสายตาของเกาเฟิ่งสิ นางชอบท่านใช่หรือไม่? เสน่ห์ของคุณชายจิ่งเยว่ไม่เลวเลยจริง ๆ”
ไป๋จิ่งเยว่กล่าว “พี่ต้วนอย่าได้เย้าข้าเล่นเลย”
มู่เฉียนซีกล่าวตอบไปด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “นี่คุณหนูเกาเฟิ่งยังไม่ได้ทำให้ศิษย์น้องรู้สึกผิดหวังอีกหรอกหรือ?”
เกาเฟิ่งตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง หญิงสาวผู้นี้หมายความว่าอย่างไรกันแน่?
นางกำด้ามกระบี่ไว้แน่น ก่อนจะแสดงทักษะกระบี่ชั้นสูงของสำนักหลินเยว่ออกมา แล้วพุ่งเข้าหามู่เฉียนซีอย่างไม่เกรงใจ
“ผนึกพายุหิมะ!”
เกล็ดหิมะปรากฏขึ้นนับไม่ถ้วน เกาเฟิ่งได้แปรเปลี่ยนเป็นผู้บำเพ็ญภูตพลังวิญญาณธาตุน้ำแข็งหิมะแล้ว
เกล็ดหิมะที่ปลิวว่อนไปทั่วทำให
