ป็นอะไรกับคุณชายจิ่งเยว่?”
“……”
พวกเขามีคำถามเยอะแยะมากมาย มู่เฉียนซีก็ได้ตอบคำถามด้วยความสุขุมเป็นอย่างยิ่ง
ทว่าหญิงสาวที่นั่งอยู่ในมุมเหล่านั้น กลับจ้องมองมู่เฉียนซีด้วยสายตาโกรธแค้นจากด้านหลัง “ศิษย์พี่หญิง ผู้หญิงคนนั้นมีอะไรดีหนักหนา! ไร้สำนัก ไร้พรรค ไม่รู้หัวนอนปลายเท้า ก็เพียงแต่โชคดีได้ฝึกฝนทักษะวิญญาณที่ไม่เลว แล้วก็มีอาวุธที่ยอดเยี่ยมก็เท่านั้น ศิษย์พี่หญิง อีกไม่นานท่านก็ชนะครบร้อยสนามแล้ว ถึงยามนั้นก็สามารถไปยังแท่นประลองระดับจักรพรรดิได้แล้ว ได้ยินมาว่าศิษย์พี่หลาย ๆ คนก็อยู่ที่นั่นด้วย!”
สุ้มเสียงอ่อนโยนสุ้มเสียงหนึ่งแว่วดังขึ้น “ศิษย์น้อง อย่าได้พูดจาซี้ซั้วไป! แม่นางผู้นี้เป็นสหายของศิษย์พี่จิ่งเยว่ ศิษย์พี่จิ่งเยว่สนิทสนมกับนางมาก อีกทั้งยังมาดูการประลองของนางเป็นพิเศษอีกด้วย”
