“มู่เฉินซี แม่นางมู่!” คนผู้นั้นกล่าวตอบ
“เป็นตัวอักษรตัวไหน?” โม่ซวนกล่าวถาม
เมื่อโม่ซวนได้เห็นตัวอักษรทั้งสามตัวที่ฝ่ายตรงข้ามเขียนก็ตกตะลึงไปเล็กน้อย พลันนั้นใบหน้าที่เย็นชาของเขาก็ผ่อนคลายลง
เขาจำเรื่องที่เฉียนซีพูดกับเขาเมื่อครั้งนั้นได้ นางต้องการที่จะกลายเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของแดนซวนเทียน เพื่อจะได้กดศีรษะของมู่หลินหลางลง และมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วทุกแว่นแคว้น
หากใช้ชื่อของตนเอง มันก็อาจจะเป็นอันตรายมากเกินไป ทั้งศิษย์พี่และอาจารย์ต่างก็ไม่เห็นด้วย ดังนั้นนางจึงต้องสร้างชื่อปลอมขึ้นมาชื่อหนึ่ง
และชื่อปลอมชื่อนั้น ก็คือมู่เฉินซี
จะต้องไม่ผิดอย่างแน่นอน มันคือตัวอักษรทั้งสามตัวนี้ ในที่สุดเฉียนซีก็กลับมาแล้ว
เขาคิดไม่ถึงเลยว่าหญิงสาวที่ทำให้จูเชว่เอ่ยปากไหว้วานให้ปกป้องเป็นครั้งแรกได้นั้น จะเป็นนาง?
โม่ซวนกล่าวว่า “ตกลง ข้ารับปากจูเชว่ เจ้าออกไปเถอะ!”
“ขอรับ!”
หลังจากที่คนผู้นั้นจากไป ความปีติยินดีบนใบหน้าของโม่ซวนก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้นเรื่อย ๆ
นางกลับมาแล้ว ด้วยความสามารถของนาง คาดว่าคงใช้เวลาไม่นาน ที่จะทำให้ชื่อของมู่เฉินซีนี้ดังกังวานไปทั่วทั้งดินแดนทางทิศตะวันออกเฉียงใต้
หากเป็นนาง
