มู่เฉียนซีกล่าวว่า “คิดที่จะขอบคุณข้าก็แค่มอบข้อมูลและสมุนไพรวิญญาณให้ข้ามาก ๆ หน่อย อย่าคิดที่จะมอบตัวและหัวใจให้ข้าเลย!”
นิรันดร์กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ใช่แล้ว! ศิษย์ที่รักของข้าได้รับการสืบทอดทักษะการปรุงยามาจากข้า ฉะนั้นการฟื้นคืนชีพคนได้ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรเลย ช่วยชีวิตคนมาแล้วก็มากมาย พวกเขาแต่ละคนล้วนแต่ยินยอมมอบกายใจให้ นั่นก็เพียงพอแล้ว ส่วนเจ้าก็ไปมั่นคงในความจงรักภักดีต่อคุณหนูใหญ่ตระกูลของเจ้าผู้นั้นเถอะ!”
“ข้าไม่มีทางยอมแพ้แน่ ซีซีรอให้ข้าได้รับอิสระคืนมาก่อนเถิด!” จูเชว่ยิ้มกว้างอย่างเจิดจรัส
ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้ภายในใจจะไม่ยินยอม แต่ทว่าตอนนี้กลับอ่อนข้อลงแล้ว
การถูกตามไล่ล่าในครั้งนี้ ทำให้มาพบเจอกับคนตรงหน้า ทำให้เขามีแรงกระตุ้นที่อยากจะเรียกคืนอิสระภาพของตนเองกลับคืนมาอย่างบ้าบิ่น
หากคิดที่จะติดตามใครสักครจริง ๆ คนผู้นั้นจะต้องไม่ใช่มู่หลินหลางที่เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งในเวลานี้อย่างแน่นอน และก็ไม่ใช่คุณหนูใหญ่ที่เขาไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้ามาก่อน แต่เป็นคนที่อยู่ตรงหน้าผู้นี้ต่างหาก
ไม่ใช่เพื่อความรัก แต่อยากที่จะทำเช่นนี้ เพียงแค่นั้นเอง
ในตอนที่พวกเขากำลังพูดคุยกันนั้น การต่อ