ม่?”
มู่เฉียนซีกล่าว “สุ่ยจิงอิ๋ง ข้าขอฝากนิรันดร์ไว้กับเจ้าด้วย ให้เขาไปชมดาวชมจันทร์ข้างนอกอย่างสงบ ๆ เถอะ! แก่แล้วแต่ทำตัวไม่น่าเคารพเอาเสียเลย”
นิรันดร์กล่าวด้วยความเศร้าใจเป็นอย่างยิ่ง “ยอดดวงใจของข้า ข้าแก่แล้วอย่างนั้นหรือ? ข้าแก่เสียที่ไหน? เจ้าลองลูบผิวของข้าดูสิ นุ่มนิ่มกว่าเจ้าจูเชว่นั้นเสียอีก”
เมื่อถูกรังเกียจว่าแก่ นิรันดร์ก็แทบจะแตกสลายไปเสียตรงนั้น
ในขณะนั้นเองมู่เฉียนซีก็กล่าว “ในเมื่อท่านมาแล้วก็ออกมาเถิด แอบฟังแบบนี้ หากเกิดเข้าใจผิดแล้วถูกสังหารไป คงจะเป็นการตายอย่างไม่ยุติธรรมน่าดู”
