เหล่านั้นเป็นเท่าทวี
“ซีซี!” จูเชว่ตะโกนร้องเรียก
เมื่อมู่เฉียนซีลืมตาขึ้น เสียงสัตว์ร้ายร้องคำรามที่คุ้นหูก็ได้เงียบหายไปแล้ว
“สัตว์ทะเลพวกนั้นตายไปหมดแล้ว”
“สัตว์ทะเลเหล่านั้นตายไปหมดแล้ว แต่คนเหล่านั้นก็จะต้องตายไปด้วย” จูเชว่เหลือบมองไปยังบรรดาผู้อาวุโสที่กำลังเข่นฆ่ากันเอง
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้ารออยู่ตรงนี้ ข้าจะไปเก็บดอกไม้นั่นเอง”
“ซีซี เจ้าคนเดียวคงไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่?”
“ด้วยพลังวิญญาณของข้าแล้ว ผลกระทบของมันคงไม่อาจทำอะไรข้าได้ เพียงแค่ถอนรากของมันขึ้นมา มันก็ไม่สามารถดูดกลืนพลังวิญญาณได้แล้ว และคนเหล่านี้ก็จะกลับมาเป็นปกติเอง”
มู่เฉียนซีเคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูง ผู้อาวุโสเหล่านั้นที่กำลังเข่นฆ่ากันอย่างหน้ามืดตามัว ก็ไม่ทันได้สังเกตเห็นมู่เฉียนซีที่เข้ามาใกล้เลยแม้แต่น้อย
มู่เฉียนซีรีบถอนรากบุปผาเปลี่ยนเก้าวิญญาณขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ภายในชั่วพริบตาสติของคนเหล่านี้ก็ฟื้นคืนกลับมาอย่างรวดเร็ว
เมื่อสติฟื้นคืนกลับมาแล้ว พวกเขาก็ทราบเป็นอย่างดีว่าก่อนหน้านี้พวกเขาได้ทำอะไรลงไปบ้าง
“ขะ…ข้าเป็นอะไรไป?”
“เหล่าซาน ข้าต้องขอโทษเจ้าด้วย!”
“เจ้า…”
พวกเขาทอดมองไปยังดอกไม้ที่มีขนาดเท่าหัวแม่โป้งและ
