เกรงใจ อย่างไรเสียของสิ่งนี้ก็เป็นสิ่งที่สามารถช่วยชีวิตได้ เป็นสิ่งของที่สำคัญเป็นอย่างยิ่ง
พวกเขาหวาดกลัวบุปผาเปลี่ยนเก้าวิญญาณเป็นอย่างยิ่ง ถึงแม้จะเห็นมู่เฉียนซีและจูเชว่แบ่งบุปผาเปลี่ยนเก้าวิญญาณกัน ทว่าพวกเขาก็ไม่คิดจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย
“สัตว์ทะเลบนเกาะนี้ล้วนตายไปหมดแล้ว ที่นี่มีสมุนไพรวิญญาณเยอะมาก ๆ เพียงแต่เราจะมาเสียเวลากับที่แห่งนี้มากไม่ได้ พวกเราต้องกลับขึ้นเรือในเวลาภายในครึ่งวัน หากไม่มีใครมาแล้วเราก็ไม่ต้องรออีก เจ้าว่าเป็นอย่างไร?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ไม่มีปัญหา!”
ถึงแม้เกาะแห่งนี้จะกว้างใหญ่เป็นอย่างมาก ทว่าเมื่อมีนิรันดร์ผู้มากความสามารถที่รอบรู้ไปเสียทุกสิ่งอยู่ด้วยแล้ว เวลาเพียงครึ่งวันก็เพียงพอเหลือคณา
ไม่นานนักมู่เฉียนซีก็ได้กลับมาพร้อมกับสมุนไพรวิญญาณที่เต็มตะกร้า แล้วรอพวกเขาอยู่บนเรือเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าว “จูเชว่ ข้าคิดว่าพวกเราควรลองออกจากที่นี่ด้วยวิธีที่ข้าคิดขึ้นได้แล้ว”
จูเชว่กล่าวด้วยความตื่นเต้น “ซีซี เจ้าคิดหาวิธีออกจากที่นี่ได้เร็วขนาดนี้เลยหรือ วิธีใดกัน?”
“ถึงเวลานั้นแล้วค่อยว่ากัน สำหรับข้าข้าคงไม่มีปัญหาอะไร แต่สำหรับเจ้าข้าคิดว่าต้องปลอดภัย
