ิญญาณไปมอบให้ท่านผู้นำเกาะแล้ว ท่านผู้นำเกาะจะกล่าวชมด้วยความพึงพอใจ แล้วมอบยาลูกกลอนให้พวกเขาเป็นรางวัล
ส่วนมู่เฉียนซีก็ได้พาจูเชว่ออกไปเดินเล่น มู่เฉียนซีตั้งใจเลือกซื้อก้อนหินที่ไม่มีสีสันมาจำนวนหนึ่ง
จูเชว่กล่าว “ซีซีเหตุใดข้าไม่ยักจะรู้ว่านอกจากเจ้าจะชอบสมุนไพรวิญญาณแล้ว เจ้ายังชอบก้อนหินไร้ค่าพวกนี้ด้วย”
มู่เฉียนซีกล่าว “นี่ไม่ใช่ก้อนหินไร้ค่าสักหน่อย ไม่แน่ชีวิตของเจ้าอาจจะต้องพึ่งพามันก็ได้นะ! อย่าได้ดูแคลนมันเชียว”
“ชีวิตข้าต้องพึ่งพามันหรือ?” มู่เฉียนซีตั้งใจให้เขาคาดเดาเอาเอง ทว่าจูเชว่ในตอนนี้ก็คิดไม่ออกจริง ๆ
“พวกเจ้ายังมีสมองอยู่หรือไม่? ของพวกนี้ก็ยังกล้านำมาให้ข้า ไสหัวออกไป ไสหัวไปให้หมด!” ขณะนี้มู่เฉียนซีและจูเชว่กำลังออกไปเดินเล่นอยู่ เมื่อท่านผู้นำเกาะพบว่าสิ่งของที่คนเหล่านี้นำมาให้ล้วนเป็นของไร้ค่า เขาจึงอาละวาดใส่พวกผู้อาวุโสไปด้วยท่าทางโกรธเกรี้ยวเป็นการใหญ่ไปในทันที
