บกล่าว
ถึงแม้ว่าพวกเขาจะโชคไม่ค่อยดีที่ต้องเจอทั้งสัตว์ทะเล เจอทั้งมรสุม แต่ทว่ากลับไม่ได้แย่จนถึงที่สุด เนื่องจากเพียงไม่นานก็หาเกาะเล็กที่รกร้างเกาะหนึ่งเจอแล้ว
หลังจากที่มาถึงเกาะขนาดเล็กแล้ว พวกเขาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ทว่าในเวลานี้มู่เฉียนซีที่นั่งอยู่ริมทะเล ก็ยังคงจ้องมองไปที่สายฟ้าบนท้องฟ้านั้น
พลังวิญญาณห่อหุ่มไปทั่วทั้งร่างกาย และน้ำฝนก็ไม่สามารถทำให้มู่เฉียนซีเปียกได้เลย
รอจนกระทั่งเสียงฟ้าร้องหายไป แสงอาทิตย์ก็สาดส่องออกมา และมันก็ทำให้ท้องฟ้ากลับมาสดใสอีกครั้ง
จูเชว่กล่าวว่า “สภาพอากาศที่นี่เปลี่ยนเร็วเกินไปแล้ว! ช่างแปลกประหลาดเสียจริง”
“พวกเจ้าพึ่งมาคงไม่รู้ ว่าที่ทะเลแห่งนี้ก็มักจะเป็นเช่นนี้เสมอ หากเคยชินก็ไม่เป็นไรแล้ว”
“พี่สาม ท่านดูสิ นั่นใช่สมุนไพรวิญญาณหรือไม่?”
“นี่ก็น่าจะใช่เช่นกัน!”
“ดูเหมือนว่าเจ้าสิ่งนี้จะอยู่ในสมุดภาพที่ท่านผู้นำเกาะเคยให้พวกเราดูมาก่อนเลย”
พวกเขาไม่คิดมาก่อนเลยว่า บนเกาะรกร้างขนาดเล็กนี้จะสามารถค้นพบสมุนไพรวิญญาณได้มากมายถึงเพียงนี้จริง ๆ
มู่เฉียนซีมองตามไป สิ่งที่พวกเขาพูดนั้นไม่ผิดเลย มันคือสมุนไพรวิญญาณจริง ๆ
พื้นที่แห่งนี้ถูกตัดขาดออกจากโลกภายนอก
