จึงให้พวกเขากินยาลูกกลอนเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บ
เมื่อตรวจดูร่างกายของท่านผู้อาวุโสรองหวังแล้ว แววตาของเขาก็มีประกายความมืดมนวาบผ่านไปอย่างรวดเร็ว
“เจ้าเป็นคนทำร้ายพวกเขาอย่างนั้นหรือ?”
“เป็นเพราะผู้อาวุโสบ้านั่นเรียกทหารมาจัดการพวกเราก่อนต่างหาก ที่พวกเราทำร้ายพวกเขาจนได้รับบาดเจ็บ ก็เป็นเพียงการป้องกันตัวก็เท่านั้น” มู่เฉียนซีกล่าวตอบ
จูเชว่มองไม่ออกว่าผู้นำเกาะผู้นี้มีจุดประสงค์อันใดกันแน่ เขาจึงกล่าว “ท่านผู้นำเกาะ ตอนนี้ข้าเองก็เป็นผู้บำเพ็ญภูตขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์เช่นกัน! พวกท่านมีมากกว่าพวกข้า แต่หากจะให้ต่อสู้กันแล้ว ข้าก็ไม่ถือสาที่จะลากผู้อาวุโสรอง ผู้อาวุโสใหญ่ลงหลุมฝังศพไปพร้อม ๆ กัน เห็น ๆ อยู่ว่าพวกท่านเป็นคนผิด แต่กลับวางอำนาจบาตรใหญ่ ยามสูญเสียก็สูญเสียมาก ทำการค้าเช่นนี้มันคุ้มค่าแล้วหรือ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “พวกเราหลงเข้ามาในม่านหมอกจนมาถึงเกาะไม่หวนคืนแห่งนี้ พวกเราแค่ต้องการหาที่พักสงบ ๆ สักครู่ก็เท่านั้น ไม่ได้มีเจตนาจะยั่วยุพวกท่านเลย”
“พวกเราทำลายตึกและทำให้ผู้คนได้รับบาดเจ็บ ยาขั้นสวรรค์ระดับเก้าขวดนี้นับว่าเป็นการชดเชย ท่านว่าเป็นอย่างไร?” มู่เฉียนซีนำขวดยาลูกกลอนออกมาอย่าง
