เหมือนจะมีคนอยู่!” จูเชว่ชี้นิ้วพลางกล่าว
มันคือเรือเล็กลำหนึ่ง และคนบนเรือนั้นก็เห็นพวกเขาแล้วเช่นกัน
“ท่านพ่อ นกตัวนั้นสวยมากเลย บนนกตัวนั้นเหมือนจะมีคนอยู่ด้วย!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ลงไปสอบถามสถานการณ์ดูก่อน”
ทันใดนั้นมู่เฉียนซีก็เข้าไปใกล้พวกเขา ทำให้สองพ่อลูกที่อยู่บนเรือตกอกตกใจขึ้นมาเล็กน้อย
“พะ พวกเจ้า…พวกเจ้าเพิ่งเข้ามาที่นี่หรอกเหรอ?” ชายวัยกลางคนผู้นั้นกล่าวถาม
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “ใช่!”
“เฮ้อ! พวกเจ้ายังหนุ่มยังสาวอยู่เลย ต้องมาถูกกักขังอยู่ในนี้ คนที่บ้านของพวกเจ้าคงเป็นห่วงมากแน่ ๆ!” ชายวัยกลางคนกล่าวด้วยความทอดถอนใจ
“พวกเราไม่ทันระวังตัวก็เลยเข้ามาในนี้ พวกเราก็จนปัญญาเหมือนกัน จึงทำได้เพียงแค่เท่านี้ ไม่มีหนทางอื่นแล้ว” มู่เฉียนซีตอบ
“นี่พวกเจ้ากำลังจะไปยังเกาะหมอกวิญญาณไม่หวนคืนใช่หรือไม่! พอดีเป็นทางผ่านของพวกเรา เช่นนั้นก็ไปด้วยกันเถอะ! ทางที่ดีพวกเจ้าอย่านั่งสัตว์วิญญาณท่องนภาเลย หากคนบนเกาะเห็นเข้า เกรงว่าจะรักษาชีวิตสัตว์วิญญาณของเจ้าเอาไว้ไม่ได้”
เพิ่งจะมา ไม่ควรกระทำสิ่งใดอย่างโอ่อ่า มู่เฉียนซีจึงกล่าวว่า “ขอบคุณที่กล่าวเตือน รบกวนพวกท่านแล้ว!”
ครั้นแล้วนางจึงให้เสี
