ะบี่หยกของมู่เฉียนซีก็ได้ทำให้บนต้นคอของเขามีเลือดหยดออกมาเสียแล้ว
พรึ่บ! เลือดทะลักออกมา และมู่เฉียนซีก็ถูกโจมตีจนลอยละลิ่วออกไป
ถึงแม้ว่าฝ่ามือนั้นจะแข็งแกร่งเพียงไหน แต่ทว่ามันก็ยังคงอยู่ภายใต้ขอบเขตความสามารถในการป้องกันทางกายภาพของนางอยู่ดี และมันก็ไม่ได้ทำให้นางได้รับบาดเจ็บมากเท่าไรนัก
“ศิษย์พี่!” ชายผู้นี้ล้มลงอยู่ในกองเลือด การที่ศิษย์พี่คนหนึ่งถูกฆ่าตายมันได้ทำให้คนของสำนักหลางซิงเกิดความตื่นตระหนกขึ้นมา
และในเวลานี้จูเชว่ก็กล่าวขึ้นมาว่า “เฮ้! ซีซีเจ้าจะเร็วมากเกินไปแล้ว ไม่คิดเลยว่าจะจัดการเพียงคนเดียวเช่นนี้ ข้าเองก็ต้องพยายามขึ้นบ้างแล้วสินะ!”
จูเชว่เหวี่ยงดาบปีศาจออกไป จนเสียงแหวกอากาศดังออกมาจากทั่วทุกทิศทาง และอีกฝ่ายก็ไม่รู้เลยว่าดาบเล่มนี้ถูกเหวี่ยงมาจากที่ใด ซึ่งมันก็ทำให้สับสนเล็กน้อย
ในการต่อสู้ถึงชีวิตเช่นนี้หากไม่มีการตัดสินใจที่ถูกต้อง ความตายก็คงอยู่ไม่ไกลอย่างแน่นอน
แสงสว่างของดาบที่ยุ่งเหยิงราวกับสายอสุนีบาตอย่างไรอย่างนั้น ดาบปีศาจสีแดงเลือดเปรียบเสมือนดาบของมัจจุราชก็มิปาน ไม่ว่าจะผ่านไปยังแห่งหนใด สิ่งมีชีวิตทั้งหลายก็ต้องกลายเป็นซากศพในบัดดล
บนใบหน้าของค
