ำได้เพียงแค่ขอร้องให้นิรันดร์ช่วยเหลือ
นิรันดร์ที่สวมชุดสีขาวหมดจด มีอารมณ์ที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน มันมีไว้สำหรับเจ้านายของเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น
และสำหรับคนอื่นนั้น เขามีให้เพียงแค่ความเฉยชา
“คิดว่าข้าเป็นผู้ใดกัน ข้าไม่เคยลงมือง่าย ๆ มาก่อน! มีเพียงแค่ตอนที่ศิษย์ที่รักของข้ามีอันตรายเท่านั้นข้าถึงจะยอมลงมือ เช่นนั้นพวกเจ้าก็ยืนหยัดมีชีวิตรอดกันเอาเองเสียเถอะ!”
เมื่อได้ยินคำพูดของนิรันดร์ พวกเขาแต่ละคนต่างก็โมโหจนแทบที่จะกระอักเลือดออกมาอยู่แล้ว
เขาจะเคลื่อนไหวก็ต่อเมื่อมู่เฉียนซีคนนั้นมีอันตรายเท่านั้น นี่เขาไม่ได้ให้ความสำคัญต่อชีวิตของพวกเขาเลยอย่างนั้นหรือ?
ภายในใจของพวกเค้าโกรธเคืองเป็นอย่างมาก และสีหน้าของซิ่วจวนก็มืดมนลง
ให้ตายเถอะ ไม่คิดเลยว่าเขาจะไม่ให้ความสำคัญต่อชีวิตของพวกเราเลย เช่นนั้นก็ทำให้ศิษย์ที่รักของเจ้าต้องตกอยู่ในอันตรายบ้างก็แล้วกัน!
คิดจริง ๆ หรือว่าความเร็วเพียงเท่านี้ จะสามารถอยู่อย่างไร้กังวลได้? ฝันไปเถอะ!
ปัง ปัง ปัง!
ซิ่วจวนที่กำลังต่อสู้กับปีศาจเหล่านี้ ให้เหล่าศิษย์น้องทั้งชายหญิงตรึงปีศาจเอาไว้ และหลังจากนั้นก็เข้าไปใกล้มู่เฉียนซี
นางคิดว่าตนเองสามารถโรยผงยาลงไปอ