วยความอันตราย ทำให้รู้สึกถึงความกดดันเป็นอย่างยิ่ง
นิรันดร์กล่าว “ที่รักไม่ต้องกลัว! หากเจ้ากลัวละก็ เข้ามาหลบในอ้อมกอดข้านี่ ข้ารับรองว่าจะไม่มีปีศาจตัวไหนกล้าเข้าใกล้เจ้าแน่นอน”
“หากข้ากลัวข้าคงไม่เลือกที่นี่หรอก!”
“ก็จริง!” นิรันดร์พยักหน้า
“ที่ข้าเลือกที่นี่เป็นเพราะ หนึ่งที่นี่มีความท้าทายมากพอ สองเจ้าอย่าได้คิดหว่านเสน่ห์อะไรที่นี่อีกเลย”
“โอ้ แม่สาวน้อยผู้งดงาม ดูเหมือนเจ้าจะดูถูกความสามารถของข้าไปสักหน่อยแล้ว!” นิรันดร์กล่าวด้วยรอยยิ้มทะเล้น
สถานที่แห่งนี้ทั้งมืดมิดและน่ากลัว ทว่าก็มีคนจำนวนไม่น้อยที่ยังก้าวไปเบื้องหน้า อย่างไรเสียสถานที่แห่งนี้ก็เป็นสนามรบโบราณ จะต้องมีของล้ำค่าที่ผู้มากความสามารถหลงเหลือไว้อย่างแน่นอน
มีคนจำนวนมากที่ไม่เพียงแต่มุ่งหวังในการฝึกฝนเท่านั้น แต่ยังมุ่งหวังในของล้ำค่าเหล่านั้นอีกด้วย
ครั้นความหนาวเหน็บคืบคลานเข้ามาใกล้ ด้วยสัญชาตญาณมู่เฉียนซี นางจึงชักกระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณออกมา
มือขาวสะอาดดั่งหยกข้างหนึ่งจับฝักกระบี่ไว้ “แม่ยอดรัก มีข้าอยู่ตรงนี้ทั้งคน เจ้ายังจะใช้กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์อีกหรือ แบบนี้ข้าหึงนะรู้หรือไม่! ความเคยชินนั้นยากจะปรับเปลี่ยน ตอนนี้
